Φωταγώγησαν το Μαξίμου, φόρεσαν τις φανταχτερές τους στολές και κουβάλησαν άρον άρον τις φίλιες κάμερες να απαθανατίσουν την καινούργια σύνθεση του εθνοσωτήριου γκοβέρνου με αμετακίνητο κόουτς και φουνταριστό τον Κυριάκο· επιμένω να μην αναφέρω επώνυμο, καθότι προληπτικός – μπήκε που μπήκε ανάποδα το ’21, μη μας βγει θεόζαβη και στραβή ολόκληρη η χρονιά. Η απορία τι σόι ποδοσφαιρικά συστήματα μπορεί να διδάξει στο γκαζόν ο ανέμελος ποδηλάτης των ορέων και των γκρεμνών, αφήνει άλαλο και τον πιο άμπαλο. Υποσχόταν, φέρ’ ειπείν, κοσμογονικές παρεμβάσεις του συνολικού ρόστερ και κατέληξε με τα χίλια ζόρια να ξεσκαρτάρει μόνο τον πάγκο, με κραυγαλέα εξαίρεση δύο απ’ τα πρωτοκλασάτα παλτά της ενδεκάδας, τα οποία πάστωσε στη ναφθαλίνη επ’ αόριστον.
Ως αμετανόητος θιασώτης του τρίπτυχου «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια», σκέφτηκε να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα του νεόκοπου σχήματος διοργανώνοντας οικογενειακό διπλό με την απροπόνητη ομάδα της Εκκλησίας, αλλά παρ’ ελπίδα στο πρώτο εντός έδρας φιλικό γνώρισε ταπεινωτική ήττα με θεαματικό αυτογκόλ απ’ τ’ αποδυτήρια. Διέταξε μέσω υγειονομικής ντιρεκτίβας το κλείσιμο των ναών την ημέρα των Φώτων, δεν λογάριασε όμως το «βαρ» των ιεραρχών που έκρινε τη φάση οριακή, κηρύσσοντας «ειρηνικό αντάρτικο». Παραβίασαν τουτέστιν την ασεβέστατη κοσμική εντολή, άνοιξαν εκκλησιές και ξωκλήσια, τηρώντας μονομερώς τα μέτρα που τέθηκαν εν ισχύι για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, δημιουργώντας κόλαση συνωστισμού μέσα και κυρίως έξω από τους οίκους του Θεού.
Την αθρόα προσέλευση πλήθους πιστών από τα πρώτα χαράματα προκειμένου να εκκλησιαστούν, να μεταλάβουν και να προμηθευτούν ικανές ποσότητες θεραπευτικού αγιασμού αδυνατούσαν να συγκρατήσουν, όταν δεν ενθάρρυναν εμφανώς, μητροπολίτες και κατώτατος κλήρος. Δεν επετράπη η είσοδος σε καμέραμεν και φωτορεπόρτερ, οπότε διατηρούμε συγκεχυμένη εικόνα για την εντός των τειχών πυκνότητα του χριστεπώνυμου πληρώματος. Απέξω πάντως γινόταν χαμός. Κατεγράφησαν ουρές Πολωνίας σε εποχές Γιαρουζέλσκι. Θου Κύριε… Μνημόνευσα ατυχώς σε μια φράση τους σχισματικούς παπικούς και τους απροσχημάτιστους υποστηρικτές της πάλαι ποτέ σοβιετικής ορθοδοξίας.
Ας είναι. Το τεχνικό τιμ των νικητών επέτεινε με ειρωνικά σχόλια την πανωλεθρία των ηττημένων, κάνοντας νύξεις για «επιπόλαιους» που φάσκουν και αντιφάσκουν με ήξεις-αφήξεις, όντες εντελώς άτολμοι να εφαρμόσουν τις επαμφοτερίζουσες αποφάσεις τους. Πώς να επιβάλει, άραγε, η κυβέρνηση την τήρηση των αποστάσεων ασφαλείας στην κοινότητα, όταν η ίδια προκαλεί ασφυκτικές συγκεντρώσεις στις γραμμές της; Υπαινίσσομαι το επιτελικό κράτος που υποσχόταν ο πρωθυπουργός και το κατάντησε σε ανύποπτο χρόνο νοσογόνο συρφετό, σωστό αδιαχώρητο αρίστων, αχρήστων και αντιχρίστων.
