Χώρα κάτεργο

Περιδρομιασμένος με τυλωμένη κοιλιά, πίνω χωνευτικά αλκοολούχα και ξεγελώ τους συνδαιτυμόνες στο περιθώριο του εορταστικού τραπεζιού, σταχυολογώντας στο πακέτο –αγόρασα πουράκια, λόγω της ημέρας– σκόρπιες σκέψεις για τη σημερινή στήλη, μαθημένος να ’ναι πάντα εργάσιμη η Πρωτοχρονιά για μας τους παράωρους γαζετατζήδες, γαμ@ την ατυχία μας, γαμ@. Το ραχατλίδικο μουχαμπέτι διαταράσσει ομοβροντία πυροτεχνημάτων. Ακροβολισμένοι σε μπαλκόνια και ταράτσες εκκολαπτόμενοι μπουρλοτιέρηδες πυροδοτούν τα ελάχιστα εναπομείναντα βεγγαλικά της χθεσινής βεγγέρας, κατά την οποία κατέβαλαν εργώδεις προσπάθειες για τη μετατροπή του κλεινού άστεως σε Βηρυτό. Η κλεισούρα απαιτεί βαβούρα, κατά τα φαινόμενα.

Από ’να Πάσχα στην Κάλυμνο έχω τα ζήσω τόσο εκρηκτικούς πανηγυρισμούς. Τον παταγωδέστερο ντόρο τούτες τις γιορτές του καθολικού εγκλεισμού προκάλεσε ωστόσο το γεύμα στην τραπεζαρία των φυλακών Κορυδαλλού, στην κατακλείδα του οποίου οι πιο μερακλήδες επιδόθηκαν σε περίτεχνες ζεϊμπεκιές που οι σύντροφοί τους της τάβλας βιντεοσκόπησαν στο κινητό και ανάρτησαν στα κοινωνικά δίκτυα. Ποιος είδε φουρκισμένο τον Σάντα Κλάους και δεν φοβήθηκε. Οι καλοταϊσμένοι αστέρες καναλιών και εντύπων συνέλαβαν στο φτερό το μέγα σκάνδαλο.

Ραδιουργία καραμπινάτη διείδαν στα ρυθμικά βήματα, οργανωμένη στάση που βομβαρδίζει τα θεμέλια της αμέμπτου κοινωνικής διαρθρώσεως. Τα ύστερα του κόσμου με πρωταγωνιστή τον υπόκοσμο. Πού ακούστηκε να πίνουν οι κρατούμενοι οινοπνεύματα, να ντερλικώνουν κατεψυγμένο ψητό γουρουνόπουλο, να γεύονται για επιδόρπιο σοροπιαστή καρυδόπιτα και να ’χουν το απύθμενο θράσος να προκαλούν τα χρηστά ήθη ρίχνοντάς το στο χορό. Γιατί δεν επεμβαίνουν επιτέλους οι πραίτορες του Χρυσοχοΐδη να ταράξουν στις κλομπιές τούς στασιαστές και να τους πνίξουν στα δακρυγόνα; Οι κατά τα λοιπά προοδευτικότατοι και δημοκράτες δημοσιογραφούντες φαντάζονται τους φυλακισμένους ντυμένους με ομοιόμορφες ριγωτές στολές, με χαλκάδες περασμένους στους αστραγάλους για να μην αποδράσουν από τα καταναγκαστικά έργα, τα οποία οφείλουν να εκτελούν αδιαμαρτύρητα, καθώς τους μαστιγώνουν ανηλεώς οι φωστήρες της τηλοψίας. Δεν περνάει καν από τους πεπλατυμένους ορίζοντες της γκλάβας τους πως η εποχή των αδελφών Ντάλτον και του Μοντεχρήστου στο νησί του Ιφ έχει ενδεχομένως παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Τιτιβίζουν σαν φανταχτερά παπαγαλάκια το φάλτσο τροπάρι τους, αξιώνοντας από τη μηχανή του χρόνου να μας ταξιδέψει ολοταχώς στους υποφωτισμένους λαβυρίνθους του Μεσαίωνα. Αδυνατεί να διανοηθεί η κούτρα τους πως, όχι μόνο στον Κορυδαλλό, αλλά σε όλα τα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, της Ε.Ε., της αγγλόφωνης και ισπανόφωνης Αμερικής, της Μέσης και Απω Ανατολής, είθισται κατά την εσπερίδα της γιορτής της αγάπης να παρακάθονται οι τρόφιμοι σε κοινή τράπεζα, προκειμένου βιώσουν έστω και λειψά την ατμόσφαιρα και το πνεύμα της ημέρας.

Ιδιαιτέρως σημαντικά είναι για τους κρατούμενους τα Χριστούγεννα, η Πρωτοχρονιά και το Πάσχα, τις παραμονές των οποίων δέχονται επισκέψεις από χριστιανικούς συλλόγους –παλαιότερα– και τώρα πια από πολιτιστικούς φορείς δήμων και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που τους προσφέρουν γλυκά, βιβλία και μικροδωράκια. Φαντάζει λυτρωτικό το να συναγελάζονται με άτομα που μυρίζουν κοινωνία. Ανήμερα το μεσημέρι δεν κλείνουν τα κελιά και οι θάλαμοι. Το μενού έχει επίσημη επίφαση και περιλαμβάνει κατ’ εξαίρεσιν επιδόρπιο. Η υπηρεσία κερνάει τον καθένα μια ολόκληρη μπίρα, η οποία χαρίζει μεγάλες στιγμές και πίνεται τελετουργικά, συνήθως αναμεμειγμένη με ισχυρές δόσεις στάχτης τσιγάρου. Ολα τούτα τα εξωφρενικά πρέπει να πάψουν στην Ελλάδα του Κυριάκου και των προσφιλών του ΜΜΕ. Γι’ αυτό άλλωστε Χρυσοχοΐδης και Σοφία Νικολάου διέταξαν ΕΔΕ, που ετυμολογείται εν προκειμένω από την αιδώ.