Με βρίσκει καθέτως και οριζοντίως αντίθετο η στείρα και άγονη αντιπολίτευση που ξεσηκώνει ανεπίτρεπτο ντόρο για τη σπουδή την οποία επιδεικνύουν, προκειμένου να εμβολιαστούν πρώτοι και προς παραδειγματισμόν, ο διά γονικής παροχής κατά φαντασίαν ιδιοκτήτης του μεγάρου Μαξίμου, οι επιτελικοί του φωστήρες, παρατρεχάμενοι, σφουγγοκωλάριοι, και σύσσωμος ο εσμός. Θεωρώ απολύτως φυσιολογικό να βιαστούν, παρακάμπτοντας τη σειρά, να προστατευτούν από την πανδημία οι χρονίως ενδημοεπιδημικοί παρεπιδημούντες ανάμεσά μας. Σπεύδω κι εγώ χωρίς χρονοτριβή να τεκμηριώσω τον ως άνω αστόχαστο συλλογισμό με πιστό αρωγό μου –τι άλλο;– τις λέξεις.
Παραβλέπω το ότι φαντάζει κάπως μακάβριο να αραδιάζεις παραμονή Πρωτοχρονιάς τόσο ανθυγιεινό και νοσογόνο κατάλογο, σκέφτομαι όμως πως ίσως αποτελεί από την άλλη τον ενδεδειγμένο τρόπο αποχαιρετισμού της πλέον δίσεκτης από τις δίσεκτες χρονιές των τελευταίων δεκαετιών. Σημειώστε, λοιπόν, τους κάτωθι επιθετικούς προσδιορισμούς, σταυρώνοντας και φτύνοντας ταυτοχρόνως τον κόρφο σας, καθότι διάγουμε εορταστικές μέρες. Εχουμε και λέμε: ασθενικός, νοσηρός, δυσκραής, επίφοβος, μολυσματικός, επισφαλής, ευπρόσβλητος, συμπτωματολογικός, τρωτός, νοσοποιός, παθογόνος, λεμφατικός, εξαμβλωματικός, λοιμώδης, μεταδοτικός, ευεπίφορος, νοσώδης, επικίνδυνος, καχεκτικός.
Ορίστε ορισμένα ακόμα επίθετα, διότι προτίθεμαι να προχωρήσω σε συγκρίσεις εν είδει παιγνίου ατυχούς, μη συνάδοντος με τα ειωθότα των ημερών. Ιδού: Νοσηρός, φιλάσθενος, ανίατος, υποτροπικός, ευπαθής, κρουσματικός, ευάλωτος, βλητός, επαίσθητος, ευεπηρέαστος, ανήμπορος, πανδημικός, επίνοσος, ετοιμόρροπος. Ακολουθεί ενδεικτική λίστα με τους υπουργούς και τους γενικούς γραμματείς και Φαρισαίους που πρόλαβαν να τρουπήσουν το μπράτσο τους, λογίζοντας εαυτούς πατρικίους εν αντιθέσει με τους πληβείους καταπώς μεταχειρίζονται όλους εμάς τους κοινούς θνητούς.
Λαχάνιασαν να παραμερίσουν την ουρά κι είμαι σίγουρος ότι στα επώνυμά τους προσωποποιούνται οπωσούν πτυχές από τα σημαινόμενα των παρατιθέμενων επιθέτων: Μητσοτάκης, Δένδιας, Βαρβιτσιώτης, Φραγκογιάννης, Βλάσης, Χρυσοχοΐδης, Οικονόμου, Χαρδαλιάς, Τσουβάλας, Σοφία Νικολάου, Παπαγεωργίου, Παναγιωτόπουλος, Στεφανής, Οικονόμου ο Β΄, Κικίλιας, Κοντοζαμάνης, Ζωή Ράπτη, Κωτσιόπουλος, Πρεζεράκος, Θεμιστοκλέους, Αρκουμανέας, Θεανώ Καρποδίνη, Πιερρακάκης, Αναγνωστόπουλος κ.ο.κ. Εκατόν εξήντα δύο εθνοσωτήρες και εξαπτέρυγα έπιασαν από τα πρώτα χαράματα στασίδι στα εμβολιαστικά κέντρα.
Ιδιαιτέρως θορυβημένος ο αρχηγός από την πάνδημη κατακραυγή, τους σήκωσε άρον άρον από τη θέση τους μπας και καθίσει τίποτα σεβάσμιοι γέροντες και γερόντισσες, αλλά κατόπιν εορτής. Η εμποροπανήγυρις είχε σχολάσει προ πολλού με την εικόνα του γκοβέρνου στραπατσαρισμένη στο έπακρο. Κι επειδή μέρα που ’ναι είθισται να λέμε τα κάλαντα, άντε να πω κι εγώ δυο στιχάκια: Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά/ κι αν είναι ορισμός σας/ τον κορονοϊό-φονιά/ έξω απ’ τ’ αρχοντικό σας/ να δω. Στα σπίτια ολωνών/ επώνυμων και ταπεινών/ υγεία σ’ ένα προς ένα/ εύχομαι το Εικοσιένα. Και του χρόνου έξω απ’ τα σπίτια μας.
