Το λιανεμπόριο

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

Νταλαβέρι να γίνεται! Για να ξεσκουριάσω το μυαλό μου κατά τον προχθεσινό μου περίπατο –χθες η βροχή με κράτησε εσώκλειστο μεταξύ σαλονιού και κουζίνας– βάλθηκα να μετρώ με σχολαστικότητα τα μαγαζιά της γειτονιάς σε ακτίνα τριακοσίων μέτρων από το σπίτι μου. Εχουμε και λέμε, λοιπόν: δύο φούρνοι, τρία σουπερμάρκετ, επτά ψιλικατζίδικα και περίπτερα, έξι φαρμακεία, τρία καταστήματα λευκών συσκευών και ειδών σπιτιού, δύο βιβλιοπωλεία και δύο κάβες. Οσο για τα κομμωτήρια; Απαρίθμησα δεκατέσσερα και δεν είμαι σίγουρος ότι τα συμπεριέλαβα όλα.

Αδιαμφισβήτητα κυριαρχούν οι τρίχες στην εποχή μας, διαπίστωση που αντανακλάται εμφατικά στη σύνθεση κάθε τοπικής αγοράς. Δεσπόζουν παλαιόθεν στην ίδια έκταση τρία ξωκκλήσια και δύο ενοριακοί ναοί, που βαφτίζουν μάλιστα με το όνομα των τιμώμενων αγίων την ευρύτερη τριγύρω περιοχή. Φρονώ ότι ουδείς ευσεβής και εχέφρων θα τολμούσε να συσχετίσει κατ’ εξοχήν πνευματικά καταφύγια με τα μπιγκουντί, την περμανάντ και το φαίνεσθαι.

Ουδείς εκτός από το εθνοσωτήριον γκοβέρνο, το οποίο υποτίθεται πως πρεσβεύει το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Κι όμως! Ανήκουστη και βέβηλη άποψη διατυπώθηκε διά στόματος Στυλιανού Πέτσα. Ερωτηθείς για την επικείμενη επαναλειτουργία των καταστημάτων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έδωσε αποστομωτική απάντηση, ήτις βρίθει ιερόσυλων συνειρμών. «Αντιλαμβανόμαστε άπαντες ότι αν ανοίξει το λιανεμπόριο, δεν μπορεί να μένει κλειστή η Εκκλησία» υπογράμμισε. Τι υπονοεί, αλήθεια, ο ποιητής; Ταυτίζει, άραγε, τους οίκους Θεού με τα μικρομάγαζα των μαχαλάδων; Θου Κύριε!

Ισχυρίζονται οι ασεβείς ότι προτού ακόμη ο Ιησούς εκδιώξει από τον ναό του Σολομώντα τους αργυρώνητους πραματευτάδες με τις φράσεις «μην κάνετε εμπορικό κατάστημα το σπίτι του Πατέρα μου» και «ο οίκος μου πρέπει να είναι τόπος προσευχής, εσείς όμως τον κάνατε σπήλαιο ληστών», γύρω απ’ τις μεγάλες θρησκείες έβρισκε έδαφος να καλλιεργηθεί το αειθαλές πνεύμα του Ερμή. Στους καιρούς μας, εκτός από σταυρουδάκια, τάματα, δάση τίμιου ξύλου, βίους και εικόνες αγίων, οι αντιπρόσωποι του Θεού επί γης ασκούνται με θαυμαστή επιτυχία στο προσοδοφόρο εμπόριο της ελπίδας. Οι εκκλησίες αποτελούν παμπάλαια γωνιακά μαγαζιά με τεράστιο κύκλο εργασιών. Το να τις ταυτίζει με το λιανεμπόριο κοτζάμ υπουργός συνιστά δεύτερη βεβήλωση και ανιερότητα. Κινούνται προφανώς σε επίπεδο «Χάροντ», αντίστοιχο περί τα καθ’ ημάς με τα «Μολ», την Ερμού, τη Σωτήρος και την Τσιμισκή. Για παρόμοιους συνωστισμούς τρέμουν οι λοιμωξιολόγοι και δεν ξεκλειδώνουν το λουκέτο.