Απογείωση XI

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

Επεσαν σαν αρπακτικά να κατασπαράξουν τις σάρκες και την κεφαλήν της επί πίνακι δεξιοί, αμφιδέξιοι και αδέξιοι αριστεροί, επειδή χρησιμοποίησε τάχα απρεπείς αφορισμούς εκφράζοντας τη διαφωνία της με τους χειρισμούς κοινοβουλευτικού κόμματος ανήμερα την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο ένοικος του μεγάρου της πλατείας Κοτζιά έσπευσε να εκσφενδονίσει πρώτος τον λίθον. Περισσεύουν, βλέπεις, άφθονα λιθάρια από τα αλυσιτελή και αλλοπρόσαλλα έργα που εκπονεί και κατόπιν αναιρεί, ταλαιπωρώντας την πρωτεύουσα.

Βιάστηκε υπέρ το δέον ο Κώστας Μπακογιάννης να αξιώσει την παραίτηση της Αλεξίας Εβερτ με συνοπτικές διαδικασίες. Η ακατάσχετη φούρια θα το καταστρέψει δίχως άλλο το παιδί. Τρώει τα μούτρα του ώς και στους περιπάτους απ’ την ανυπομονησία και την αστόχαστη σπουδή του. Και δεν φταίει τόσο, καταπώς φαίνεται, η ανώριμη ηλικία όσο τα παράωρα μυαλά. Αδίκως κατηγόρησαν την τέως αντιδήμαρχο κοινωνικής αλληλεγγύης, θυγατέρα άλλοτε προβεβλημένου δημάρχου με έμβλημα την «μπουλντόζα» σε σχήμα καρδιάς από το αμίμητο «Καρδίτσα, Καρδίτσα». Παρεξήγησαν την ανάρτησή της, αδυνατώντας να εισδύσουν στα αβυθομέτρητα βάθη του πνεύματός της.

Επαίνους απένειμε προς τον Περισσό κατ’ ουσίαν, τους οποίους ωστόσο εξέλαβαν ως ύβριν και αναίδεια οι αδαείς, κάνοντας λόγο για «χυδαιότητα και φασίζουσα φρασεολογία». Ιδού πώς έχουσι τα γεγονότα: Δημοσιογράφος του Συγκροτήματος (Μαρινάκη) αναπαρήγαγε στο φέισμπουκ φωτογραφία από την υποδειγματική πορεία στελεχών του ΚΚΕ με μάσκες, αποστάσεις ασφαλείας και ευλαβική τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων. «Τριάντα χρόνια εκτός πραγματικότητας, τώρα και εκτός κοινωνίας» υποσημείωσε εν είδει λεζάντας, εννοώντας, ειρήσθω εν παρόδω, ότι προφανής και ατράντακτος ρεαλισμός χαρακτήριζε το ιστορικό κόμμα της Αριστεράς συναπτά παρελθόντα του 1990 έτη.

Ρίγανη με τα κολοκύθια, πά’ να πει. Δυστρόπησε η Αλεξία με όσα ανιστόρητα διάβαζε, προσθέτοντας το δικό της ειρωνικό και αμφίσημο σχόλιο: «Πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε με κατσαρίδες και τρωκτικά. Ετσι ήταν, έτσι είναι, έτσι θα ’ναι!». Η παράφραση των στίχων του Πυθαγόρα σε τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού που μετέτρεψε σε επιτυχία ο Γιάννης Καλατζής τη δεκαετία του εβδομήντα προδίδει αναμφιβόλως λανθάνουσα ερωτική διάθεση: «Επιπόλαιο με λες,/ που μιλάω με πολλές/ και μεθάω και συχνά ξενοκοιμάμαι./ Δεν αλλάζω εγώ μυαλά,/ σ’ αγαπάω μεν, αλλά/ έτσι ήμουν, έτσι είμαι κι έτσι θα ’μαι».

Τα τρωκτικά και οι κατσαρίδες είναι εξόχως αγαπητά στους πολιτισμούς της Ανατολής. Εκτρέφονται μάλιστα σε αρκετές χώρες, όπου αποτελούν λαχταριστό πρωτεϊνούχο μεζέ. Ο γλυκύτατος Γκανές, θεός-ελέφαντας του ινδουισμού, παριστάνεται καβάλα σε αρουραίο, ζώο που ως εκ τούτου περιβάλλεται από ιερότητα. Στον καρτεσιανό δυτικό κόσμο συνδέονται κακόβουλα με ασθένειες και καταπολεμώνται με ορυμαγδό χημικών, στα οποία αποκτούν ανοσία και ανθεκτικότητα. Εκεί ακριβώς εστίασε η Εβερτ. Στο ότι τα παλικάρια της ΚΝΕ με αγέρωχο ανάστημα αψηφούν δακρυγόνα, ασφυξιογόνα και εντομοκτόνα. Οι κατσαρίδες ως γνωστόν ανήκουν στην τάξη των βλαττοειδών. Βλαττοειδή εναντίον βλακοειδών, δηλαδή.