Η συνάδουσα με το κοινό περί δικαίου αίσθημα απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων χαρακτηρίστηκε για προφανείς λόγους ιστορική, καθώς θεωρεί αληθές ότι το ναζιστικό μόρφωμα συνιστά εγκληματική οργάνωση, ήτις αισχουργούσε υπό τον μανδύα κοινοβουλευτικού κόμματος, με σκοπό τη φυσική εξόντωση μεταναστών, αντιφασιστών και δημοκρατικών πολιτών, αλλά και τη διασπορά ιοβόλου δηλητηρίου στον δημόσιο βίο. Από τα αραχνιασμένα ερμάρια της ιστορίας προέρχεται, αντιθέτως, η κρίση της εισαγγελέως της έδρας Αδαμαντίας Οικονόμου, η οποία με αλλεπάλληλες ανιστόρητες ετυμηγορίες επιχειρεί να αθωώσει τη Χρυσή Αυγή και συλλήβδην τους χρυσαυγίτες, πλην Ρουπακιά.
Το διευθυντήριο, οι βουλευτές και τα στελέχη του φασιστικού εκτρώματος ουδόλως σχετίζονταν, σύμφωνα με την ως άνω λειτουργό της Θέμιδος, με τις ανθρωποκτονίες και τις ειδεχθείς επιθέσεις εναντίον ανύποπτων ατόμων, οι οποίες διεπράχθησαν από άσχετους δράστες που ενήργησαν αυτοβούλως και, όπως απεδείχθη στη συζήτηση για τα ελαφρυντικά και τις αναστολές, επρόκειτο για εξόχως φιλήσυχους συμπολίτες μας, φιλόζωους και θεοσεβούμενους, που περνούσαν τη μέρα τους τρίβοντας κεφαλοτύρι και κασέρι για να το απλώσουν σε μυρωδάτες πίτσες και πεϊνιρλί. Εκτός απ’ τον καθ’ ομολογίαν δολοφόνο του Παύλου Φύσσα, κανείς άλλος από τους εξήντα οκτώ κατηγορούμενους δεν έπρεπε να καταδικαστεί και πολύ περισσότερο να φυλακιστεί στα σωφρονιστικά καταστήματα, στα οποία –εδώ που τα λέμε– δεν περισσεύουν γκουρμεδιάρηδες μάγειροι εντρυφούντες μάλιστα στην ιταλική και την πολίτικη κουζίνα.
Τις δηλώσεις συνηγόρων πολιτικής αγωγής, πως η εισαγγελεύς εγκατέλειψε τα προσχήματα και μετετράπη από δημόσια κατήγορος σε υπερασπίστρια των χρυσαυγιτών, προσυπογράφει κάθε νουνεχής κάτοικος της Ψωροκώσταινας και της πεπολιτισμένης Εσπερίας. «Υπάρχει κάτι σάπιο στην εισαγγελία της χώρας, όταν λειτουργός της λέει ψέματα προς το δικαστήριο ότι ο Λαγός δεν παραβίασε τους όρους. Ή όταν χαρακτηρίζει χαμηλής απαξίας την προμήθεια εκρηκτικών υλών και διαβεβαιώνει πως η Χ.Α. διαλύθηκε. Ας τηλεφωνήσει στον Μιχαλολιάκο να τον ενημερώσει» τόνισε έμπλεος αγανακτήσεως ο Θανάσης Καμπαγιάννης. Ο Κώστας Παπαδάκης επεσήμανε πως, αν δεν την αγνοήσει και πάλι το δικαστήριο, θα είναι η πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά κατά την οποία άπαντα τα μέλη εγκληματικής οργάνωσης αφήνονται να σουλατσάρουν ελεύθερα.
Ακρως διαφορετική γραμμή πλεύσης, υπενθύμισε ο ίδιος, πως είχε ακολουθήσει η εν λόγω κυρία σε δίκες, όπως του αναρχικού Τάσου Θεοφίλου, προτείνοντας την καταδίκη του σε εξαντλητικές ποινές χωρίς αναστολή. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι ο Θεοφίλου συνελήφθη στον Κεραμεικό το καλοκαίρι του 2012 και κατηγορήθηκε για απόπειρα ανθρωποκτονίας και ληστεία υποκαταστήματος τραπέζης στη Νάουσα Πάρου. Διατράνωσε εξαρχής την αθωότητά του, κανείς από τους δεκαεννέα αυτόπτες μάρτυρες δεν τον αναγνώρισε στο δικαστήριο και εξέτισε πολυετή φυλάκιση με μόνο ενοχοποιητικό στοιχείο ένα αμφίβολο δείγμα DNA σε τραγιάσκα. Απαλλάχτηκε πανηγυρικά στο Εφετείο, απόφαση που επικύρωσε το 2018 και ο Αρειος Πάγος. Αν δεν απατώμαι, τον υπερασπίστηκε ο Παπαδάκης, γι’ αυτό τα θυμάται καλά.
