ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ
ΑΛΛΑΞΑΝΕ τα πράγματα και μέσα σ’ έναν χρόνο/ ο Μητσοτάκης άναψε τρανή φωτιά στα τόπια/ λιπαίνοντας απέραντα γαλάζια βοσκοτόπια/ κι αρνείται υποκριτικά τα πάντα για τον φόνο.// Επιδοτεί τους φίλους του ως γόνος του Διός/ σφίγγοντας το έρμο πόπολο με τρομερή τανάλια/ αναλαμβάνουν τη δουλειά με θέρμη τα κανάλια·/ τους δίνει τάχα πρόσχημα ο κορονοϊός.// Τα ίδια έκαν’ ο ΣΥΡΙΖΑ σε ροζ και φούξια εδάφη/ στήνοντας το μιντιακό έωλο σύστημά του/ βυθίστηκε στα λύματα του κάτω κάτω πάτου/ τα ’γραφα παραφράζοντας άλλοτε τον Καβάφη:
ΣΑΝ ΒΓΕΙΣ στον πηγαιμό για την Ιθάκη/ και ανεπιστρεπτί μπεις στο σοκάκι/ να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος/ στην άκρη του μυαλού σου να ’χεις, όμως,/ την πιθανότητα σε μια γωνίτσα/ να συναντήσεις έκθαμβος τον Καλογρίτσα./ Κοντομηνάδες κι Αλαφούζους μην τρομάξεις/ τον θυμωμένο Ιβάν Σαββίδη να αγνοήσεις/ το τηλεχειριστήριο να αρπάξεις/ κι εγκαίρως τα κανάλια τους να κλείσεις./ Κοντομηνάδες κι Αλαφούζους μη φοβάσαι/ μη σκιάζεσαι τον άγριο Ιβάν Σαββίδη/ μονάχα κοίταξε στην τσίτα να ’σαι/ με ζάπινγκ να τους φάει το μαύρο φίδι./ Κι αν σε περνούν για βλάκα και κωθώνι/ να ξέρεις πως εσύ ελέγχεις την οθόνη.//
ΝΑ ΕΥΧΕΣΑΙ να ’ναι μακρύς ο δρόμος/ νυχθημερόν να καταργείται ο νόμος./ Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά/ που με μια τράγινη προβιά/ σε βοσκοτόπους πρωτοειδωμένους/ να μπαίνεις να θαυμάζεις τους βοσκούς/ των κουδουνιών εκστατικά ν’ ακούς/ ήχους αρχέγονους, αγαπημένους./ Να γεύεσαι ανθόγαλο αφρό/ κι ένα θαλάσσιο αγέρι αλαφρό/ να σε δροσίζει, να σου φέρνει γούρι/ να τρως μανούρι με ψωμί/ ν’ αμφισβητείς κάθε στιγμή/ τον ασεβή και φθονερό Νανούρη,/ το αγύριστο κι ανάποδο κεφάλι/ που με τις κυβερνήσεις τα ’χει βάλει./ Οσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά/ να οσμίζεσαι από κριό, ζυγούρι και κατσίκα/ κι έπειτα με τεχνάσματα βουκολικά/ να διογκώνεις μεθοδικά/ το «πόθεν έσχες» και το «εν τούτω νίκα»./ Λαμόγιο ολκής, να λιώνεις στην κραιπάλη/ και να επιβραβεύεσαι με επίζηλο κανάλι.//
ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ να ’χεις την Ιθάκη/ κι ας πέσεις ξαφνικά πάνω στον Μαρινάκη./ Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου./ Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου/ ρίχνε ένα βλέφαρο στου αγνού βουκόλου/ τον διαύλο που βγαίνει στον αέρα/ να λιβανίζει το γκοβέρνο νύχτα-μέρα./ Με κεχριμπάρια κ’ έβενους είχες τριβή/ και τώρα θα διασκεδάζεις στην τιβί.// Κάτσε αναπαυτικά στον καναπέ σου/ και στην ψηφιακή εποχή αφέσου/ μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη/ παρά τον Καλογρίτσα και τον Μαρινάκη./
ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ να ξαπλώνεις θαλερά/ να υμνείς την πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά/ που ανοίγει κατακόκκινα φτερά/ –αυτή στον ουρανό κι εσύ στον πάτο–/ εξαπατημένο προλεταριάτο.// Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε/ μια οπτασία ήτανε και πέρασε./ Ετσι σοφός που έγινες με τόση πείρα/ θα καταριέσαι την κακιά σου μοίρα/ και τα παράδοξα στη χώρα που συμβαίνουν/ και ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
