Τρεις έρωτες την ίδια στιγμή στον ίδιο τόπο πέφτουν πολλοί, δεν πά’ να ’σαι μασκαρεμένος σεξομανής Ζευς και να ’χεις θεια την Αφροδίτη αυτοπροσώπως. Καταβάλλεσαι αργά ή γρήγορα από τον ανταγωνισμό και την γκρίνια των παρτενέρ σου. Πολλώ δε μάλλον, αν το άκρως ερεθιστικό σύμπλεγμα, που κινείται στη σφαίρα της φαντασίωσης, εκτυλίσσεται στον αισθητό κόσμο και δη στα στενά όρια μικρής πλατείας του κέντρου των Αθηνών.
Σαλτάρεις κανονικά και ξεσπάς επί δικαίους και αδίκους μη μπορώντας να καταπραΰνεις την άσβεστη φλόγα που πυρπολεί τα μπατζάκια σου και σε κάνει να χοροπηδάς εν εξάλλω, σαν κοκόρι στο ταψί με τη χόβολη. Σου στρίβει η βίδα και κατεβάζεις τζαμαρίες τραπεζών, υποδέχεσαι με πετροπόλεμο τις διμοιρίες που σπεύδουν να τις υπερασπιστούν και μετατρέπεις σε εμπρηστικές βόμβες Μολότοφ τ’ άδεια μπουκάλια του αλκοόλ που καταπίνεις να πνίξεις τον πόνο σου. Κάνεις διαρκή τσαφ στο μπιλιάρδο, δηλαδή, σχίζοντας την τσόχα χίλια κομμάτια απ’ τα νεύρα σου. Βάσανα απροσμέτρητα, ιδίως στους άλλους, προκαλεί ο έρωτας· γύρευε πόσα οι τρεις ταυτοχρόνως.
Ανέκαθεν υποψιαζόμουν ότι για την κάπως ατίθαση συμπεριφορά των θαμώνων τους ευθύνεται ο φανοστάτης των Εξαρχείων. Η ολόγλυφη μπαρόκ σύνθεση, που χύθηκε στο εν Παρισίοις εργαστήριο του Antoine Durenne περί τις αρχές του προηγούμενου αιώνα για να κοσμήσει παρέα με το δίδυμο ομοίωμά της το αίθριο του Δημοτικού Θεάτρου, το οποίο χτίστηκε άρον άρον δαπάναις του οψίπλουτου Ανδρέα Συγγρού, αποσκοπούντος σε χοντρή κονόμα με πρόσχημα τη δήθεν ευεργεσία της πολυπαθούς πρωτευούσης. Οι μνημειώδεις κακοτεχνίες της κατασκευής την καθιστούσαν άκρως επικίνδυνη για το φιλοθέαμον κοινό, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τον Ερνέστο Τσίλερ, όστις εκπόνησε τα αρχικά σχέδια. Το τερατούργημα κατεδαφίστηκε το 1939, επί δημαρχίας Κώστα Κοτζιά –βρισκόταν στη μετέπειτα ομώνυμη πλατεία– και έκτοτε τα δύο γλυπτά αράχνιαζαν στις αποθήκες του δήμου.
Φίλεργος υπάλληλος τα ξετρύπωσε χρόνια αργότερα, οπότε το πρώτο εξ αυτών γυαλίστηκε και τοποθετήθηκε στην «αμαρτωλή» πλατεία κατά την ανάπλαση του 1965 (Γιάννης Φούντας, «Αλφαβητάρι των Εξαρχείων», Εκδόσεις των Συναδέλφων, 2019). Ορειχάλκινη σκαλιστή κολόνα στο μέσον καταλήγει σε πέντε σφαιρικά φανάρια και γύρω της ορχούνται τρεις δαφνοστεφανωμένοι λιλιπούτειοι Ερωτες. Κρατούν αγγείο, κοχύλι και έγχορδο όργανο αντιστοίχως, ενώ πολύπτυχο ύφασμα περιπλέκεται ανάμεσά τους, κρύβοντας τις ερωτογενείς τους ζώνες. Πρόκειται για μικρογραφία, επί το σεμνότερον, ολόγυμνου επιβλητικού συμπλέγματος που ορθώνεται στην Pont Alexandre III της Πόλεως του Φωτός. Σκανδαλίζουν με την ελευθεριότητά τους, ανάβουν τα αίματα, αν τα προσέξεις επισταμένως, και η περί την Αραχώβης, Θεμιστοκλέους και Σπύρου Τρικούπη ανήσυχη νεολαία αποδεικνύεται αρκούντως παρατηρητική. Να, πώς εξηγούνται τα αλλεπάλληλα επεισόδια. Το εναπομείναν δίδυμο έργο στήθηκε στη γαλήνια, ακύμαντη πλατεία του Αη Γιώργη της Κυψέλης, όπου εσχάτως γίνονται τα ίδια και χειρότερα. Είναι να μην πάει ο νους σου στο πονηρό;
