Γιόρτασε στα στρατόπεδα τη σκοτεινότερη Λαμπρή της πρόσφατης ιστορίας μας η εθνοσωτήριος κυβέρνησις, κορυφαίοι εκπρόσωποι της οποίας χόρεψαν με την ψυχή τους τσάμικο στη σούβλα και τέσσερις μέρες προτού ανατείλει η Κυριακή του απίστου Θωμά πίστεψαν πως έφθασε η ώρα να… αναστήσουν τον τόπο. Ακριβώς σαν σήμερα, λοιπόν, το αλήστου μνήμης 1967, οι συνταγματάρχαι έθεσαν εκτός νόμου τα κόμματα, την αιωνίως χαίνουσα, αθεράπευτον πληγή της ημετέρας πατρίδος των Φαραώ.
Υπουργική απόφασις του αρχηγού ΓΕΣ Οδυσσέως Αγγελή ήρκεσε προς τον σκοπόν τούτον και μη σπεύσετε ίνα χαρακτηρίσετε αντιφατικήν την ώς άνω διατύπωσιν, καθότι κατά τας ενδόξους εκείνας ημέρας υπουργεία και στρατός ήσαν αρρήκτως μεταξύ των συνδεδεμένα με τον πρώτο λόγο ανήκοντα πάντοτε εις τον δεύτερο. Το φιρμάνιον του Αγγελή κατήργησε εν μιά μόνην ερεβώδη νυκτί ογδοήκοντα και διακοσίους και πλέον πολιτικάς, συνδικαλιστικάς, δήθεν πολιτιστικάς, φοιτητικάς και ποικιλονώμους οργανώσεις, κατάσχοντας τα αρχεία και άπαντα τα περιουσιακά των στοιχεία.
Αναρμόστως ενδεδυμένο, άλλωστε, με πιτζάμας και συναφή μεσοφόρια, είχεν ήδη συλληφθεί νύκτωρ το στελεχικόν δυναμικόν αυτών, η συντριπτική πλειονότης του οποίου υπεράσπιζεν μετά φανατισμού την εκδοχήν ότι ουδεμία πολιτειακή εκτροπή επρόκειτο να επέλθει και ως εκ τούτου αι βουλευτικαί εκλογαί του Μαΐου θα διηξήγοντο απροσκόπτως. Μετ’ αυτών οδηγήθησαν είς τινα στάδια της ευρυτέρας περιοχής πρωτευούσης και, κυρίως, εις το παρά του φαληρικού όρμου κείμενον Ιπποδρόμιον δεκάδες χιλιάδες ανυποψίαστοι συνοδοιπόροι.
Ραδιουργούντες οι δικτάτορες, αμέλησαν τάχα να λάβουν τα ενδεδειγμένα μέτρα προφυλάξεως από την μετάδοσιν του κορονοϊού. Χωρίς να φέρουσιν χειρουργικάς προσωπίδας ή να επαλείφουσιν συχνάκις τας χείρας μετά των αναγκαίων αντισηπτικών σκευασμάτων και υπό συνθήκας εγκληματικού συγχρωτισμού, οι αντιφρονούντες συνωθούντο εις τας κερκίδας ως πασχαλινά σφάγια παραδοθέντα εις την μάχαιραν των εκδορέων. Ηλίου φαεινότερον ότι η απεχθής χούντα εσκόπη όπως εξοντώσει τους πολιτικούς αυτής αντιπάλους μετερχομένη αμφιλεγόμενην επιστημονικήν μέθοδον τοις πάσι γνωστήν ως «αγελαία ανοσία».
Ορόσημον καταισχύνης απετέλεσεν το ότι, επίσης σαν σήμερα, έξι χιλιάδες εξ αυτών εστοιβάχθησαν σαν σαρδέλαι εις επιβατικά ατ(ι)μόπλοια με προορισμόν μαρτυρικήν νήσον εξορίας ονόματι Γυάρον. Πολλά άλλαξαν στα πενήντα τρία χρόνια που μεσολάβησαν. Η παρούσα Σωτήριος –εκ του Τσιόδρα– διακυβέρνηση πέτυχε το ακατόρθωτο. Να εξορίσει όχι μόνο έξι χιλιάδες, αλλά έντεκα εκατομμύρια Ελληνες και μάλιστα μες στα σπίτια τους. Της ήρθε αισθητά φθηνότερα. Γλίτωσε τις ναυλώσεις βαποριών και τόσους μισθούς ανθρωποφυλάκων και βασανιστών.
Συσσίτια, κουβέρτες και σαπούνια μένουν εκτός υπολογισμού, αφού οι ιθύνοντες φρόντισαν να πετάξουν ένα ξεροκόμματο στους εθελουσίως οίκοθεν εκτοπισμένους. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε η τηλοψία: με καταιγισμό προπαγανδιστικών μηνυμάτων μάς κατάντησε να παριστάνουμε τους μπάτσους των διπλανών μας. Σήμερα, όμως, ξημέρωσε σημαδιακή μέρα, καθώς τα μέτρα αίρονται μερικώς, αλλά η άρση τους τελεί υπό διαρκή αίρεση. Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, εν προκειμένω ωστόσο πιάστηκε κορόιδο ολόκληρη η ανθρωπότητα.
