Κατευόδιο

Τους ποιητές με το πεντάγραμμο παντρεύεις

και αιωρείσαι ανάμεσά τους ακροβάτης,

μεθούν οι νότες με χασίς και με αψέντι,

οι επερχόμενες γενιές γαμήλιο γλέντι

στήνουν κι οι νάνοι σου, που παλαντζάρει ο μπάτης,

βαρούν το ντέφι ρυθμικά καθώς χορεύεις

μετέωρος πάνω στο φτερό του καρχαρία

εκστατικά και παρωδείς

τον Ησαΐα.

Γαμπροί και νύφες βγάζουν σέλφι στην πιρόγα

με το σμαρτ φον του απορημένου

του κάπτεν Τζίμη αρματωμένες οι αρμίδες,

τα χέρια που θεμέλιωσαν τις πυραμίδες,

στο στερνό μπάρκο σου για τον Σταυρό του Νότου

με αστρική σε στεφανώνουν φλόγα

κι απ’ το λιμάνι σού κουνά μαντίλι

η αθώα καρδιά του θερμαστή Γουίλι.