Το κατενάτσιο

Δυσφόρησαν πλείστοι συνάδελφοι με τη δυσανεξία του εκπαιδευτικού μας συστήματος, καθώς η γκλάβα τους κατέβασε κάποτε την ατυχή ιδέα να ζητήσουν την απαλλαγή των τέκνων τους από το μάθημα των θρησκευτικών. Πληροφορήθηκαν τα περί της πρόσφατης καταδίκης της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παρεμφερές ζήτημα κι άρχισε ένας ένας να αραδιάζει στη στήλη τους τη δική του τραυματική εμπειρία, ήτοι τα αθρόα και ευφάνταστα προσκόμματα που σκαρφίζονταν οι θεολόγοι για να αποτρέψουν τη διεκδίκηση του αναφαίρετού τους δικαιώματος.

Ο λυκειάρχης της κόρης μου έπαιξε περίτεχνο κατενάτσιο, που θα ζήλευαν ώς κι ο Χερέρα ή ο Μουρίνιο, όταν εμφανίστηκα αρχές κάποιας χρονιάς στο σχολείο να υποβάλω ανάλογο αίτημα. «Κανένα πρόβλημα, αγαπητέ», με καθησύχασε, «αλλά περάστε από Δευτέρα γιατί δεν ήρθε ακόμη η σχετική εγκύκλιος». Το αμέλησα μια – δυο βδομάδες, όμως η μικρή γουστάριζε να ταλαιπωρείται με δημιουργικότερα διδακτικά αντικείμενα και επέμενε. Ισαμε τον Γενάρη η ντιρεκτίβα του υπουργείου αναμενόταν από ώρα σε ώρα.

Γαμοσταύριζα από μέσα μου κατά τις συχνές επισκέψεις στο Λύκειο. Ο πάντοτε ευγενικός διευθυντής απέδιδε την καθυστέρηση στους πλόκαμους της γραφειοκρατίας και στο αβάσταχτο κέλυφος της χελώνας, στους ρυθμούς της οποίας κινείται ασάλευτο το Δημόσιο. «Φάγαμε τον γάιδαρο», με διαβεβαίωνε με αβρότητα, «μην κολλήσουμε τώρα στην ουρά».

Μάρτη μήνα η εγκύκλιος αφικνείτο ασθμαίνουσα από στιγμή σε στιγμή και πλησιάζοντας η Κυριακή των Βαΐων με ειδοποίησε περιχαρής στο τηλέφωνο ότι κατέφθασε επιτέλους ζεστή ζεστή και το θέμα μας θα τακτοποιηθεί ανυπερθέτως αμέσως μετά τις διακοπές του Πάσχα. Ανθόεις και μυροβόλος ο Μάιος εξορμούσε στο κλεινόν άστυ και οι μαθητές προγυμνάζονταν για τις εξετάσεις του Ιουνίου. Δεν είχε πλέον νόημα η απαλλαγή και δεν μπήκα στον μάταιο μπελά ούτε τα επόμενα έτη.

Ανοιξαν τα μάτια μου φίλοι εκπαιδευτικοί, εξηγώντας μου πως ο λυκειάρχης απλώς απέφευγε να δημιουργήσει προστριβές με την Εκκλησία που έχει παντού αυτιά και βρίσκει χίλιους τρόπους να ασκεί πιέσεις ακόμα και για πιο ασήμαντα ζητήματα. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας ουδέποτε θα ζητούσε εξαίρεση από τα θρησκευτικά. Δεν εννοώ την ορθόδοξη κατήχηση, αλλά την ορθοδοξία του δόγματος το οποίο πρεσβεύει. Δείτε με πόση προσήλωση καμαρώνει δίπλα στον πίνακα που χάρισε στον Περισσό ο καθηγητής Μπάφας. Σαν ευλαβής πιστός, αγγίζοντας εικόνισμα αγίου. Θου Κύριε…