Εβδόμη… ζέχνει

Την τύχη μου ανάθεμα/ που είπα να πάω σινεμά./ Πιτσιρικάς δίχως αιδώ/ το «Τζόκερ» διάλεξα να δω./ Παραγωγή δημοφιλή/ και ψιλοακατάλληλη./ Βιάστηκα να πάρω γεύση/ πριν στα Οσκαρ θριαμβεύσει./ Στο «Αελλώ» τι το ’θελα/ να μπω να βρω τρελό μπελά./ Ξάφνου η Λίνα η Μενδώνη/ στήνει μπλόκο στην οθόνη./ Πέτρα βάζει στη σφενδόνη/ και το λάστιχο τεντώνει./ Σημαδεύει και με θάρρος/ ρίχνει κι όποιον πάρει ο χάρος./ Στέλνει τους χωροφυλάκους/ νά’ βρουνε στη φάβα λάκκους./ Να συλλάβουν κάθε τέντι/ μπόι που το παίζει τρέντι./

Το ίδιο εισιτήριο/ σε πάει στο κρατητήριο./ Κάθε θεατής και θύμα/ και άπαντες ομού στο Τμήμα./ Δυο τρυγόνια μ’ έναν σμπάρο·/ είδαν τον Χριστό φαντάρο./ Μαθήματα σωφρονισμού/ το υπουργείο Πολιτισμού/ πέραν του σουρεαλισμού/ δίνει κι ο Χίτσκοκ μάρτυς μου./ Θέλει η κανονικότητα/ επινοητικότητα/ με δεξιά ταυτότητα/ να φρίξει η ανθρωπότητα./ Μόνο με αναχρονισμό/ νικάς τον τεντιμποϊσμό./ Θα επιβληθεί η τάξις/ κι ας περικοπούν συντάξεις./ Εν αρχή η ισχύς του νόμου/ και το δίκιο του αστυνόμου./ Γύρισε αλλιώς η ρόδα/ με το όπλο παρά πόδα./ Τελειώσανε τα σορολόπ/ τώρα κυριαρχούν τα κλομπ/ και τα σκληρά σινεμασκόπ./

Με τον Τέσσερις Χιλιάδες/ θα ξυρίζονται οι μαλλιάδες./ Και θα διαπομπεύονται/ όσοι δεν συμμαζεύονται./ Ταινία ακατάλληλη/ θα βλέπεις με γουλί μαλλί./ Τέρμα η ακραία βία/ οι φαλλοί και τα αιδοία./ Των ναρκωτικών οι ντίλερ/ τα γουέστερν και τα θρίλερ./ Θα καταργηθεί η τσόντα/ ο Ταρζάν κι η Ανακόντα./ Θα πέφτουνε στους κινημά/ τογράφους βαριά πρόστιμα./ Να τους κλείσει ο Χρυσόχο/ ΐδης το ’χει βάλει στόχο./ Θα προβάλλεται Αλίκη/ ή αράπικο φιστίκι./ Ταινίες εξαιρετικές/ χριστιανικές διδακτικές./ Κι όποιος διαμαρτυρηθεί/ σιδηροδέσμιος θα βρεθεί/ κατ’ ευθείαν στο μπουντρούμι/ με φαρδύ, ριγέ κοστούμι./ Εξυπνος ων ο υπουργός/ και με ευθυκρισία/ παρέχει στο αγόρι του/ περίσσια προστασία./ Για κάθε ενδεχόμενο,/ όπως είναι επόμενο,/ θα πάει μαζί του στο «Αελλώ»/ να μην πνιγεί σε σκόπελο./ Να μην το μπουζουριάσουνε/ –και θα ’ναι να γελάς–/ μονάχο του στο σινεμά/ οι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ./

Μεγάλος σάλος ξέσπασε/ οπότε η Μενδώνη/ στις υπαλλήλους τα ’ριξε·/ τ’ αφτί της δεν ιδρώνει./ Αρμόδιες αναρμόδιες/ διαρκώς τις ανεβάζει/ και εναντίον τους ΕΔΕ/ αμέσως διατάζει./ Κι ο Μητσοτάκης χαίρεται/ μες στην αναμπουμπούλα/ που ανάστησε επιτυχώς/ τον δεξιό μπαμπούλα./ Και παρευθύς τη μύτη του/ πιάνει, καθότι ζέχνει/ η αντίληψη του κόμματος/ για την εβδόμη τέχνη./ Ο Τσίπρας τη σκαπούλαρε/ με πονηριά υφέρπουσα/ αφού είδε την επίμαχη/ ταινία σ’ άλλη αίθουσα./ Ομως, υποψιάζομαι/ το πρόσφατό μας τραύμα/ συνέβη για να συλληφθεί/ το αιώνιο παιδί-θαύμα./ Αμετανόητος σινεφίλ/ με άκρως αριστερό προφίλ./ Κι αφού δεν τον μπαγλάρωσαν/ πάνω στη δίνη του καβγά/ θα το ρισκάρει και θα δει/ τον Βαρουφάκη του Γαβρά.