Με την αστείρευτη Μαρία Λιώτη να ξανακτυπά στρίβουμε αισίως στην τελική ευθεία για το Πάσχα. Η επόμενη, βλέπετε, είναι η εβδομάδα των παθών τόσο για μας όσο και για τη χώρα. Τιτλοφορεί το τελευταίο πόνημά της «Φιλική συνάντηση» και αναφέρεται στο ταξίδι του Τσίπρα κατά Βερολίνο μεριά και στις ανοίκειες συμβουλές που δέχτηκε από την Κάνγκελα Μέρκελ: Θερμότατη η υποδοχή από την καγκελάριο,/ μα στον Αλέξη έψαλε το γνώριμο τροπάριο,/ κι ενώ γι’ αυτόν μελωδικά παιάνιζε η μπάντα/ εκείνη του ψιθύριζε το «pacta sunt servanda»./ Του θύμισε τι έγινε στο γκρουπ της κορυφής/ με τους εταίρους που άπαντες ήτανε κατηφείς/ και διαταγές τού έδωσαν για αναδιαρθρώσεις/ ρυθμίσεις οικονομικές και πλήθος διορθώσεις.
Πρωθυπουργέ, της χώρας σου πολλά είναι τα βάσανα/ κι οι δανειστές, ανάλγητοι που «δεν χαρίζουν κάστανα»./ Με κλίση αριστερότερη φορέσατε σκουφάκι/ κι έχετε σούπερ υπουργό τον Γιάνη Βαρουφάκη./ Ομως η Ελλάδα, δυστυχώς, έχει μεγάλη ανάγκη/ από ρευστό που της στερεί πεισματικά ο Ντράγκι./ Αδειασαν τα ταμεία σας και ο λαός στενάζει/ και στα κανάλια της τιβί ο Αδωνις κραυγάζει./ Ο Γιακουμάτος των πτωχών κι αδύναμων προστάτης/ προπόνηση κάνει σκληρή να γίνει επαναστάτης./ Η Βούλτεψη που ο Σαμαράς την έχει στην αφάνεια/ δεν αποκλείεται ευθύς να βγει στην επιφάνεια.
Εμπρός σου να εμφανισθεί, αίφνης, διά μαγείας/ για να μοιράσει στο λαό ρολά χαρτιά υγείας./ Λένε πως τα μνημόνια βαφτίστηκαν «θεσμοί»/ που όμως αναδίδουνε της τρόικας οσμή./ Το όνομά σου τ’ άλλαξαν κι έγινες Μανωλιός/ που το κοστούμι το ‘βγαλε και το ‘βαλε αλλιώς./ Με την ελπίδα ζουν αυτοί πως δεν θα καταφέρεις/ ανάπτυξη και προκοπή στη χώρα σας να φέρεις./ Γι’ αυτό Αλέξη φιλική σού δίνω συμβουλή,/ αν θέλεις για πολύ καιρό να μείνεις στη Βουλή,/ τις υποσχέσεις που έδωσες σ’ εταίρους να τηρήσεις/ πιστά και με συνέπεια χωρίς καθυστερήσεις./ Κι όσα στο δείπνο είπαμε εκείνη τη βραδιά/ μόνο εμείς θα ξέρουμε, στους άλλους τσιμουδιά./ Ως καραβάνα παλαιά σου ομιλώ εκ πείρας/ άντε παιδί μου στο καλό κι εγώ νίπτω τας χείρας.
Οσοι θεωρούσατε τα λατινικά νεκρή γλώσσα και βλαστημούσατε τον υπουργό που τα εισήγαγε στα σχολεία, αγνοείτε πιθανόν ότι pacta sunt servanda πά’ να πει πως τα συμφωνημένα πρέπει να τηρούνται. Η επιστολογράφος μας, καθότι νομικός, τα γνωρίζει απέξω κι ανακατωτά. Σε κάθε περίπτωση εστιάζει τον οίστρο της στην κεντρική πολιτική σκηνή, περιφρονώντας περιφερειακές εκδοχές του δημόσιου βίου, περισσότερο ευάλωτες στα φαρμακερά βέλη της σατιρικής φαρέτρας.
Στις σελίδες 24, 33 και 34 του σημερινού φύλλου της, η «Εφ.Συν.» αποτολμά μια βόλτα στον όμορφο Βόλο, διαπιστώνοντας πως ο ερίτιμος, πλην αταξίδευτος, δήμαρχός του μπέρδεψε τις ευρωπαϊκές πόλεις κι από Μονακό που υποσχόταν να τον κάνει προεκλογικά, τον έχει τώρα μετατρέψει σε Παλέρμο, φημισμένο, εκτός των άλλων, για τη δράση της τοπικής Καμόρα. Ο Αχιλλέας Μπέος αποκαλεί τις δημοτικές συμβούλους της αντιπολίτευσης και τις μη αρεστές του δημοσιογράφους «κατίνες», «χοντρές» ή «νάνους» και τους συνιστά να πάνε να τηγανίσουν αυγά. Φιλική συμβουλή: Διαβάστε το, αν κι είναι πιο πολύ για κλάματα παρά για γέλια.
