Γλώττα λανθάνουσα

Πράττοντας παράλογα οι επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ και αυτοπροσώπως ο αρχηγός του, δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν ευκαιρίας δοθείσης τα τετριμμένα πράσιν’ άλογα: ότι δηλαδή το νεόκοπο γκοβέρνο της Νου Δου «τρώει από τα έτοιμα». Υπονοούν προφανώς πώς η -τρόπος του λέγειν- ομαλή πορεία της χώρας κατά το πρώτο τέρμινο της παρούσης διακυβερνήσεως οφείλεται στα αδιάσειστα επιτεύγματα της δικής τους παρελθούσης εθνοσωτηρίου πολιτικής· ότι η Πειραιώς, μ’ άλλα λόγια, βρήκε ασφαλτοστρωμένες τις μέχρι πρότινος κακοτράχαλες μνημονιακές ατραπούς και μαρσάρει όλο λεζάντα και φιγούρα στις λεωφόρους της ευημερίας, κομπορρημονώντας για τις ασυναγώνιστες τάχα μου οδηγικές της ικανότητες.

Αν δεν απατώμαι, οι ίδιοι αμετανόητοι συριζαίοι κατηγορούν τους μισητούς τους αντιπάλους ότι βαδίζουν ολοταχώς με την όπισθεν, προσφέροντας γην και ύδωρ σε αλλοεθνείς επενδυτές και τον ημέτερο ΣΕΒ, πως μετατρέπουν τον κατάφωτο εργασιακό μας παράδεισο σε ερεβώδη νεοφιλελεύθερο Μεσαίωνα, επισπεύδοντας την μπιρ παρά εκποίηση των υποδομών και του εθνικού πλούτου σε ποικιλώνυμα όσο και ύποπτα συμφέροντα. Δικαίως αναρωτιέται όμως κανείς: Είναι, άραγε, τόσο επιδέξια η ημεδαπή Δεξιά, ώστε να φέρει τα πάνω – κάτω σε συντομότατο διάστημα ή μήπως παρέλαβε μαρμαρόστρωτο το καλντερίμι και γλιστρά στις λείες του πλάκες με ταχύτητα που συναρπάζει τα φιλοθεάμονα πλήθη;

Ραλίστες με ταλέντο σκιέρ οι υπουργοί της, μόνο που, εν προκειμένω, τα παθοβολήματα του ατυχούς Μίχαελ Σουμάχερ τα περνά το δύσμοιρο πόπολο. Ποιος, αλήθεια, πούλησε αεροδρόμια, λιμάνια, τρένα, ακόμα και μουλαροκίνητα κάρα της δημαρχίας; Ποιος παρέδωσε το μητροπολιτικό πάρκο του Ελληνικού σε αμετροεπείς πολυεθνικούς ομίλους; Ποιος μεταβίβασε σύμπασα τη δημόσια περιουσία επί ενενήντα εννέα συναπτά έτη στο Υπερταμείο; Ποιος μείωσε το εργατικό κόστος στο μη περαιτέρω και επαίρεται ότι κατόπιν αύξησε κατά τι τον κατώτατο μισθό;

Ελα μου ντε! Εδώ σε θέλω κάβουρα… Η Πειραιώς αποτελεί άξιο διάδοχο της Κουμουνδούρου. Κι οι δύο, ούτως ή άλλως, εφαρμόζουν πειθήνια τις ανάρμοστες ντιρεκτίβες των ξένων αρμοστών. Ισως γι’ αυτό η μια κατακεραυνώνει την άλλη. Προσπαθούν να κρύψουν πως μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό, εκτοξεύοντας θολούς ποταμούς εναντίον αλλήλων. Ο Τσίπρας δεν διακρίνεται για τις επιδόσεις του στη Γεωγραφία, την Ιστορία, τη Μυθολογία, τα Μαθηματικά, τη Γλώσσα και πλείστα όσα γνωστικά αντικείμενα. Εκστομίζει κατά καιρούς διασκεδαστικά μαργαριτάρια –θα χρειαζόμουν δύο στήλες να αναφέρω τα πιο τρανταχτά– εντούτοις δεν μας έχει συνηθίσει σε «σαρδάμ».

Αδηλοι αι βουλαί της αξιωματικής αντιπολίτευσης μολαταύτα. Τα έδρανά της βόλεψαν, καταπώς φαίνεται, τον νυν αρχηγό της, που δεν δείχνει διατεθειμένος να τα εγκαταλείψει συντόμως. Υπογράμμισε αυθορμήτως χθες στη Θεσσαλονίκη, απαντώντας σε σχετική ερώτηση: «Η κυβέρνηση που έχει την πρωτοκαθεδρία των κινήσεων και ο πρωθυπουργός θα διαμορφώσουν τους όρους και τις προϋποθέσεις για να δούμε αν οι εκλογές θα γίνουν νωρίτερα ή στο τέλος της δεκαετίας». Φιρί φιρί το πάει να μας φορτώσει άλλα εννιάμισι χρόνια το Μητσοτακέικο.