Ο Μπένι εκτοξεύτηκε σαν «σαβούρα» και το σκάφος του ΚΙΝ.ΑΛΛ. γυρίζει σβούρα. Θυμάστε το παιδικό άθυρμα «πάρτα όλα»; Συνήθως χάνεις τα πάντα. Διότι ουδείς γνωρίζει πού θα κάτσει ο κώνος. Η Φώφη τού έδειξε την έξοδο και μάλιστα εν πτήσει προς την κρίσιμη κάλπη. Ερίζουν για το έρμα του τέως προέδρου στο πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ. Ενιοι τον λογάριαζαν για φούσκα και φρονούν ότι το αερόστατο δεν θα κλονιστεί. Οσοι του προσέδιδαν ειδικό βάρος θεωρούν πως η μογκολφιέρα θα σταθεροποιηθεί ψηλότερα. Αλλοι πάλι ζύγιζαν τεράστιο το φορτίο του, οπότε διαβλέπουν τον κίνδυνο να εξαερωθούν ομού στη στρατόσφαιρα. Κυριακή, κοντή γιορτή! Σύμφωνα με το ορθόδοξο τυπικό τα σαράντα πέφτουν στις 7 Ιουλίου. Να δούμε τότε ποιος θα κάνει μνημόσυνο και με ποιανού τα κόλλυβα.
Ιδιαζόντως κατατοπιστική η Θεανώ Ταψίου εξήγησε πως ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά μόλις εννέα μήνες. Και ούτε. Ως τον Αύγουστο του 2018 κρατούσαν το τιμόνι οι κακοί. Φως φανάρι. Εκείνοι που εκποίησαν για ενενήντα εννιά χρόνια τη δημόσια περιουσία σε υπερταμείο ελεγχόμενο απολύτως από τους ανάλγητους τοκογλύφους δανειστές. Που ξεπούλησαν μπιρ παρά λιμάνια, αεροδρόμια και τρένα. Που εφάρμοσαν ακραίες πολιτικές λιτότητας, περικόπτοντας μισθούς και συντάξεις. Που προσυπέγραψαν πειθήνια υπέρογκα πλεονάσματα, τα οποία χαρακτήριζαν άλλοτε αιματοβαμμένα. Που φορολόγησαν στο μη περαιτέρω τα συνήθη υποζύγια. Τόσο τους όνους όσο και τη σκιά τους. Που, που, που…
Μοιάζει με παχύσαρκο τόμο ο κατάλογος που μας κατάντησε ισχνούς και λιποβαρείς. Ποιος υλοποίησε, άραγε, τόσο άγρια μέτρα νεοφιλελεύθερης κοπής ενώπιον των οποίων θα ωχριούσε ώς κι η σιδηρά Θάτσερ; Οχι ασφαλώς η πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά. Αλίμονο! Μήτε η μοιραία δόση Ακροδεξιάς που εμπεριείχε. Επρόκειτο για άτεγκτους οπαδούς του Μίλτον Φρίντμαν δίχως άλλο, από το υποχθόνιο είδος που εμφιλοχωρεί στις τάξεις της Νου Δου. Κάτι τέτοιοι αχρείοι μάς κυβερνούσαν μέχρι τον περασμένο Αύγουστο, σύμφωνα με το δόγμα ορισμένων κουμουνδουριστών. Αρα ο λαός δεν αποδοκίμασε την κυβερνητική πολιτική στις πρόσφατες εκλογές. Την αποθέωσε, αντιθέτως, υπερψηφίζοντας τους ορίτζιναλ εκπροσώπους της.
Εκεί οδηγεί η τετράγωνη λογική της οικονόμας νοικοκυράς που θέλησε να χορτάσει το πόπολο μόνο με γεμιστά. Μεσημέρι-βράδυ, έξι μέρες τη βδομάδα. Αλλά την Κυριακή –όλα κι όλα– προσθέτουμε στη γέμιση ολίγον κιμά λάπα ή σόγιας για να νιώσουμε τη σχόλη όπως παλιά. Και Κινέζος να ’σαι αναγουλιάζεις με τόσους περίδρομους ρύζι. Η Ταψίου, πάντως, υπενθύμισε ότι η απερχόμενη κυβέρνηση, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, κατόρθωσε να πιάσει όλους τους στόχους. Δεν συνειδητοποιεί πως ακριβώς γι’ αυτό έχει ξεσπάσει τώρα θρήνος και σπαραγμός. Οι στόχοι, οίτινες καθορίστηκαν από τους ξένους αρμοστές, αποσκοπούσαν στην εξαΰλωση της μεσαίας τάξης. Και τα επίχειρα της οργής των συγκεκριμένων στρωμάτων καταβάλλει τώρα το κόμμα της.
