Κόσμος και ντουνιάς θεώρησε προτιμότερο να εκδράμει χθες στις ακτές, καθότι ο Μάιος μύρισε έστω και αργά φέτος καλοκαιράκι και, όσο να ’ναι, το απέραντο γαλάζιο φαντάζει δελεαστικότερο από τα γκρίζα εκλογικά τμήματα, τα οποία μάλιστα για να προσπελάσεις, έπρεπε να περιμένεις στην ουρά. Αδιαφιλονίκητος νικητής ανεδείχθη για μία ακόμα φορά η αποχή, που εδραιώνει την πρωτιά, αφού οι ψηφοφόροι την επιλέγουν χωρίς ενοχή. Θριάμβευσαν δευτερευόντως και οι δημοσκόποι, που παρ’ ελπίδα πέτυχαν διάνα το τελικό σκορ. Θαύμασα την ακρίβεια των προγνώσεών τους.
Υπέστησαν απανωτές πανωλεθρίες κατά το παρελθόν, οπότε φύλαξαν τα νώτα τους τώρα. Δεν θα άντεχαν να ξαναβγούν στα κανάλια και να εξαντλούν την πειστικότητά τους εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους οι προβλέψεις τους διαψεύστηκαν οικτρά. Εμφανίστηκαν επαρκώς προσεκτικοί στα έξιτ πολ, προσδιορίζοντας τη διαφορά μεταξύ των μονομάχων από 1,5 έως 13 ποσοστιαίες μονάδες. Και έπεσαν μέσα, ασφαλώς. Αλίμονο. Αν αστοχούσαν πάλι, θα ’ταν σαν να ’τρεχαν μόνοι τους και να τερμάτιζαν τέταρτοι. Πολλώ δε μάλλον, που το αποτέλεσμα βοούσε και στα ίδια τα εκλογικά περίπτερα του ΣΥΡΙΖΑ.
Μιλώ σοβαρά, μα τον Τουτάτη, και εννοώ φυσικά τα ταξί, τους ιδιοκτήτες των οποίων είχε καλέσει ο Χρ. Σπίρτζης σε καθ’ όλα ύποπτο χρόνο να μετατρέψουν τα οχήματά τους σε προπαγανδιστικά κέντρα της Κουμουνδούρου. Ρώτησα ικανό δείγμα τον τελευταίο καιρό και οι συμπαθείς ταρίφες άφηναν εναλλάξ τις παλάμες απ’ το τιμόνι και τεντώνοντας τα δάχτυλα, ανέβαζαν την απόσταση του πρώτου απ’ τον δεύτερο σε δυο μούντζες, μείον κάτι παρωνυχίδες. Με εφάμιλλη βεβαιότητα εντόπιζαν την κατακόρυφη πτώση της Χ.Α., την οποία υποδέχτηκε με αγαλλίαση κάθε εχέφρων πολίτης.
Ανετο και χαλαρό στ’ ακροθαλάσσι το πόπολο βουτούσε και ξαναβουτούσε στο κύμα. Αντάξιοί του αποδείχτηκαν ωστόσο οι πολιτικοί του εκπρόσωποι· κανονικοί παραλίες. Οι δεξιοί πανηγύριζαν –έτερον εκάτερον– ορισμένοι δήθεν σεμνά, ακολουθώντας τις επικοινωνιακού τύπου ντιρεκτίβες του αρχηγού, κάποιοι κεκαλυμμένα και άλλοι απροκάλυπτα. Ο μπουμπούκος ενημέρωνε μέσω τουίτερ το φιλοθέαμον κοινό σε ποιο κανάλι θα βγει το επόμενο πεντάλεπτο. Παρακολουθούσα το βαρύ πρόγραμμά του κι έτσι γλίτωσα απ’ τις τσιρίδες του Αδ-όνειδος. Χρήσιμα ενίοτε τα σόσιαλ μίντια. Οι ντεμέκ αριστεροί – οι συριζαίοι, ντε– ήταν απόλαυση. Ολα τα λεφτά. Θέλει αρετή, λογισμό και τόλμη να ξέρεις να χάνεις. Θα μπορούσαν να παραδεχτούν με δυο λόγια την ήττα. Αμ δε! Εφηύραν τα πιο αστεία επιχειρήματα προκειμένου να το αποφύγουν. Πάντως στα τέλη Ιουνίου οι παραλίες θα θυμίζουν Δεκαπενταύγουστο.
-320x213.jpg)
