Θεοσεβούμενοι είναι αδιαμφισβήτητα οι περισσότεροι απ’ όσους συμμετέχουν στα συλλαλητήρια για την ελληνικότητα της μίας και μόνης Μακεδονίας. Ορ(γ)ισμένοι εξ αυτών θεομπαίχτες. Αλλοι απλώς αφελείς, οίτινες, όπως ανέφερε ο καλός συνάδελφος Μιχαήλ-Αγγελος Κωνσταντόπουλος στο ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.» για τη συγκέντρωση της περασμένης Κυριακής στο Σύνταγμα, μόλις άρχισε η μεσημεριανή μπόρα αναφωνούσαν κοιτάζοντας προς τον ουρανό: «Η αστυνομία μάς πετά χημικά κι ο Θεός ρίχνει βροχή και τα σβήνει». Εν τούτοις έχυναν το δάκρυ κορόμηλο. Χημεία και τέρατα… της αποκαλύψεως.
Αστραψαν και βρόντηξαν όλοι ετούτοι, βγήκαν κυριολεκτικά απ’ τα ρούχα τους κι ας τουρτουρίζουμε διανύοντας την καρδιά του χειμώνα, μόλις πληροφορήθηκαν πως χθες, οπότε ήταν προγραμματισμένη στη Βουλή η ψηφοφορία για τη Συμφωνία των Πρεσπών, εόρταζε –ανήκουστο– ο Οσιος Μακεδόνιος. Σύμπτωση; Ξεπίτηδες διάλεξαν δίχως άλλο τη συγκεκριμένη ημέρα οι εθνομηδενιστές. Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Και κυρίως μήτε Μακεδόνιο μήτε Μακεδονία. Αγιος πάντως να σου πετύχει. Ούτε βαλτός να ’τανε. Σηκώνω τα χέρια ψηλά. Η θεολογία δεν είναι το φόρτε μου.
Υπέπεσα στο αμάρτημα μικρός, καθότι είχα μπερδέψει τις θρησκείες, να ακούω την ώρα του κατηχητικού στο τρανζιστοράκι την ΑΕΚ κι ο δογματικός παπάς, που με συνέλαβε να πανηγυρίζω γκολ του Πομώνη, με απέβαλε διά παντός από τα μαθήματα. Εμεινα έτσι μετεξεταστέος και τώρα κάνω φύλλο και φτερό το διαδίκτυο να εντρυφήσω στον βίο και την πολιτεία του σεπτού οσίου – βοήθειά μας. Σύμφωνα με το βυζαντινό εορτολόγιο του Γεδεών, καταλέγεται στους αχρονολόγητους αγίους, εκείνους για τους οποίους δηλαδή δεν γνωρίζουμε επακριβώς σε ποια εποχή μαρτύρησαν ούτε καθοριστικές λεπτομέρειες της αγιοσύνης τους.
Μέσες άκρες έδρασε τον τέταρτο ή πέμπτο αιώνα. Κατά μία εκδοχή πήρε τα βουνά. Της Φοινίκης, της Συρίας και της Κιλικίας, οι οποίες συνιστούν μόνο μία περιοχή, αναμφιβόλως ελληνική, αφότου την κατέκτησε ο Μεγαλέξανδρος και μεγαλούργησαν στα χώματά της οι Μακεδόνες επίγονοί του. Από δαύτους πήρε προφανώς τ’ όνομά του. Δεν ακολούθησε, όμως, τις χλιδάτες τους συνήθειες. Δεν καταδεχόταν παλάτια και μέγαρα. Αρνιόταν να κοιμηθεί ακόμα και σε καλύβες ή έστω αυτοσχέδιες σκηνές. Ενδιαιτάτο σε βαθείς λάκκους, γούβες, εξ ου και απέκτησε το προσωνύμιο όσιος Γουβάς.
Αποκαλείται επίσης Κριθοφάγος, επειδή έτρωγε κυρίως κριθάρι, οι κόκκοι του οποίου παρεμπιπτόντως προσφέρουν θεσπέσια τερψιλαρύγγια υγρά, όπως η μπίρα και το ουίσκι. Ο Παντοδύναμος αντάμειψε τον ασκητικό του βίο, δωρίζοντάς του τη χάρη της θαυματουργίας. Λέγεται πως θεράπευσε γυναίκα, μολυσμένη από τον σατανά με το θανάσιμο αμάρτημα της λαιμαργίας. Οι υπερφυσικές δυνάμεις έχουν τα όριά τους μολαταύτα. Ουδείς μπορεί να συμμαζέψει, επί παραδείγματι, τις κ.κ. Παπακώστα και Κουντουρά από τη βουλιμία τους για την εξουσία. Ο οσιομάρτυς, ωστόσο, έκανε το θαύμα του, μεταθέτοντας την επίμαχη ψηφοφορία για σήμερα που τιμώνται ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και η Αγία Μαργαρίτα.
