Μπουσουλήματα

Ψιθύρους απ’ τους θεούς αφουγκράζονται μια ζωή οι ζαϊνιστές, άλλως τζέιν. Πρόκειται για τους πιστούς ενός από τα πολυποίκιλα θρησκεύματα των Ινδιών, οι οποίοι, όταν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην οικογένειά τους, το εκκλησίασμα και την κοινωνία, γέροντες πια, ξεκινούν την ύστατη πορεία εξαγνισμού με προορισμό τον Γάγγη. Ποδαρόδρομο, εξυπακούεται. Περπατούν ξυπόλητοι, σκεπάζοντας με λεπτό τούλι το στόμα και τη μύτη για να μην καταπιούν ασυναίσθητα κάποιο αδιόρατο πετούμενο ζωύφιο.

Επίσης σκουπίζουν σχολαστικά με ψάθινο σάρωθρο τον χώρο γύρω απ’ το επόμενο βήμα τους ούτως ώστε να μην πατήσουν και ξεπαστρέψουν κατά λάθος τίποτα μυρμήγκια, συγγενή έντομα και λιλιπούτεια ερπετά. Δεδομένων των τεράστιων αποστάσεων της αχανούς χώρας αργούν να φτάσουν στην κοίτη του Ιερού Ποταμού. Τους παίρνει μήνες ή και χρόνια με τόση βραδυπορία. Η συντριπτική πλειονότης εγκαταλείπει τον μάταιο τούτο κόσμο κατά τη διάρκεια της διαδρομής.

Μεταξύ μας, χίλιες φορές καλύτερα, καθόσον γλιτώνουν οι ταλαίπωροι απ’ τις δεκάδες δερματικές νόσους που θα πάθαιναν, αν εμβάπτιζαν το καταπονημένο κορμί τους σε τέτοια βρομόνερα. Θεωρείται, πάντως, μακάριος όποιος πεθαίνει βαδίζοντας στο καθαρτήριο ταξίδι. Δεν θα μπορούσε να είναι ζαϊνιστής ο Κώστας Μπακογιάννης. Διότι διάλεξε τον οπισθόβουλο στίβο της πολιτικής, στον οποίο όσοι ασκούνται οφείλουν να μετατρέπονται σε εξπέρ του ψέματος, της αγυρτείας και της ματσαράγκας.

Ανεξίκακοι οι ενάρετοι τζέιν, σέβονται κάθε μορφής ζωή και εκλαμβάνουν ως θανάσιμο αμάρτημα τον φόνο οιουδήποτε είδους της πανίδος, ακόμα και του πιο μικροσκοπικού. Επιπροσθέτως ουδέποτε ψεύδονται. Ο νεαρός περιφερειάρχης της Στερεάς, όστις προαλείφεται για δήμαρχος της εύθραυστης Αθήνας, θα αποβαλλόταν από τις τάξεις του ινδουιστικού δόγματος για καθαρά επαγγελματικούς λόγους. Ωστόσο φαίνεται πως εμπνέεται από τις ιεροτελεστίες του. Δεν εξηγείται αλλιώς η σημαδιακή αποστροφή του κατά την παρουσίαση της υποψηφιότητάς του προχθές στο Γκάζι.

Τσιμπιούνταν οι ακροατές για να βεβαιωθούν ότι δεν τους ξεγέλασαν τ’ αυτιά τους, ακούγοντας τα εξής τραγελαφικά: «Απόψε ξεκινάμε όλοι μαζί, όσοι είμαστε εδώ και πολλοί άλλοι, έναν όμορφο προεκλογικό αγώνα. Τους επόμενους μήνες θα σας συναντήσω στις γειτονιές της Αθήνας, σε κάθε γωνία αυτής της πόλης. Θα πάω από άκρη σε άκρη. Θα την περπατήσω και θα την μπουσουλήσω». Ο ερίφης που φιλοδοξεί να γίνει σερίφης πάει να τη βγει απ’ τ’ αριστερά στους ζαϊνιστές και να σέρνεται, αντί να σκουπίζει τις δρασκελιές του.

Αμ δεν είν’ έτσι, αδαές δημαρχόπουλο. Σε βλέπω να καταντάς κλητήρας, καταπώς σεργιανίζεις. Η πρωτεύουσα κατέχει γιγάντια έκταση. Το Δουργούτι κρύβει λασπόλοφους, χωμάτινες ανηφοριές με λακκούβες η Ανω Κυψέλη και νταμάρια η Αλεπότρυπα. Θα καταγδαρθείς μπουσουλώντας τα. Εξάλλου τα μπουσουλήματα δεν συνάδουν με τα ευφάνταστα συνθηματάκια σου, όπως «Η Αθήνα ψηλά», «Σηκώνουμε ανάστημα» και «Ξανά η Αθήνα όρθια». Μόνο το «Ξεκινάμε μαζί για να φέρουμε τα πάνω κάτω» κολλάει κάπως.