Γαϊδουρόγατες

Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο οι περί το Μαξίμου δολιοφθορείς, οίτινες, προφανώς σε αγαστή σύμπνοια με το μαύρο κι άραχλο μέτωπο της αντίδρασης, στήνουν διαρκώς δόκανα στον δρόμο του πρωθυπουργού, προσπαθώντας να τον εκθέσουν παντοιομερώς και παντοιοτρόπως στους καχύποπτους οφθαλμούς των ψηφοφόρων. Αποκαλύψαμε χθες το χουνέρι να τον τραβολογούν κάθε τρεις και λίγο σε νήσους των οποίων η ονομασία δεν ταυτίζεται με την αντίστοιχη της πρωτεύουσάς τους, με οπισθόβουλη στόχευση να μπερδευτεί –καθότι αιωνίως μετεξεταστέος στη Γεωγραφία– και ν’ αμολήσει πάλι καμιά κοτσάνα του τύπου «η Λέσβος, η Μυτιλήνη και τ’ άλλα νησιά». Και σαν να μην έφτανε αυτό, κατέβασε ακρίτως η γκλάβα τους τη φαεινή να τον βγάλουν τσάρκα στα στενά της Μύρινας να συνομιλήσει με τους ακρίτες.

Αποστειρωμένο περιβάλλον συνιστά ο γυάλινος πύργος στον οποίο διαβιοί την τελευταία τριετία ο ΘΑλέξης. Οι οιμωγές της κοινωνίας δεν διαπερνούν τα ηχομονωμένα ντουβάρια του. Αυλοκόλακες και σφουγγοκωλάριοι παίζουν στη διαπασών νύχτα-μέρα την κασέτα με το κυβερνητικό αφήγημα που κοντεύουν να πιστέψουν κι οι ίδιοι. Πιθανόν ο ηγεμών να νομίζει πως το πόπολο ευημερεί. Η ιδέα να του ψιθυρίσει μια ντουζίνα φωνήεντα διά ζώσης του φάνηκε εξάπαντος ελκυστική. Δεν πάει καιρός, άλλωστε, αφότου ανέβαινε στα τρακτέρ για να υποσχεθεί στους αγρότες τσάμπα καύσιμα, ασχέτως ότι αργότερα τους άλλαξε τα πετρέλαια.

Ομοίως και στα διόδια. Και στα κάγκελα εναντίον του ΕΝΦΙΑ. Και, και και… Εγκατέλειψε δι’ ολίγον, λοιπόν, τα λιμνάζοντα ύδατα της αυταπάτης του για να πιάσει ψιλό λακριντί με τους Λημνιούς. «Δεν μπαίνει ούτε αρσενικιά γάτα στο μαγαζί μου» παραπονέθηκε έμπορος γυναικείων ειδών, αριδήλως συνεννοημένος με τους σκευωρούς. Καταφανής, η παγίδα. Η παροιμιώδης φράση αναφέρεται σε θηλυκά γατιά και τα θέλει να μην μπαινοβγαίνουν σε μοναστήρια, καφενέδες παρωχημένων εποχών και γενικώς σε ανδρώνες. Τι να γυρεύουν, άραγε, οι γάτοι σε καταστήματα που απευθύνονται σε κυρίες; Δεν του πέρασε απ’ το μυαλό η αντίφαση. «Αρα, μόνο γυναίκες κυκλοφορούν;» έκανε ο χαμογελαστός. «Τότε να έρθω να κάτσω κι εγώ» αποκρίθηκε με σεξιστικό χιούμορ στο ρητορικό του ερώτημα. «Ελα, μην παραπονιέσαι, ρε» αποστόμωσε, τέλος, τον ταλαίπωρο πολίτη, που είχε το θράσος να απαιτήσει μείωση της φάπας του ΦΠΑ.

Στην ηλικιωμένη που τον εγκάλεσε επειδή της έκοψε τη σύνταξη αρκέστηκε να απαντήσει: «Και τι να σου κάνω μωρέ;». Ούτε γάτα δηλαδή –θηλυκιά ή αρσενικιά δεν έχει σημασία εν προκειμένω– ούτε ζημιά. Ολα μέλι-γάλα. Ψωμί κι αλάτι. Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι. Γυναίκα με καμένη τη γούνα της έκανε καίρια πρόβλεψη: «Θα μας πεις να σφίξουμε το ζωνάρι κι άλλο, ε;» είπε. «Οχι άλλο το ζωνάρι, μόνο τα δόντια τώρα. Η ουρά μας έμεινε» αντέτεινε εν συγχύσει ο πρόεδρας, παραπέμποντας σε έτερη παροιμία. Πώς γίνεται, τώρα, να τρως κοτζάμ γάιδαρο σφίγγοντας το λουρί και τον κέρκο, που αποτελεί πρώτης τάξεως μεζέ, με ερμητικά κλειστούς τους οδόντες, μόνο ο θρυλικός ΘΑλέξης γνωρίζει.