Ποιμενάρχης μελίρρυτος ο Αιγιαλείας και Καλαβρύτων –πέτυχε διάνα ο πνευματικός που του χάρισε το εκκλησιαστικό όνομα Αμβρόσιος, καθότι θυμιάζουν νυχθημερόν την ευωδιά της λαχταριστής λιχουδιάς του ολύμπιου δωδεκάθεου και αναβρύζουν μοσχομυριστό νέκταρ οι κρουνοί των χειλέων του– διδάσκει με το παράδειγμά του την υπεροχή του τριαδικού Θεού, που, μέσω της ταπείνωσης και της αγάπης, σώζει άπαντες τους αμαρτωλούς εντάσσοντάς τους, διά της ειλικρινούς μετανοίας, στις τάξεις του χριστεπώνυμου πληρώματος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Εικοτολογώ ότι η γλυκύτητα των λεγομένων του φορά επαξίως στον Α(μ)βρόστομο φωτοστέφανο εφάμιλλο του Ιωάννη του Θεολόγου του Καππαδόκη, όστις θεωρείται ο πλέον μειλίχιος, πράος και ηδύγλωσσος από τους αγίους πατέρες μας. Χαρακτήρισε τους ομοφυλόφιλους τις άλλες «υπανθρώπους», «αποβράσματα της κοινωνίας», «εκτρώματα της φύσεως» και προέτρεψε τους πιστούς να τους φτύνουν όποτε τους ανταμώνουν. Ορισμένοι εκπρόσωποι της ΛΟΑΤ κοινότητος, συνηθισμένοι να αντιμετωπίζουν ομοφοβικά παραληρήματα, δεν αντελήφθησαν εγκαίρως την ευρύτητα και τα αβυθομέτρητα βάθη του φιλάδελφου λόγου του σεπτού ιεράρχου και βιάστηκαν να υποβάλουν μήνυση εναντίον του, επικαλούμενοι μάλιστα τις επιβαρυντικές διατάξεις του ψηφισθέντος προσφάτως αντιρατσιστικού νόμου.
Το σφάλμα τους συνειδητοποίησαν στην αίθουσα του δικαστηρίου, όπου ο (οσιο)μάρτυς μητροπολίτης παρέδωσε από το εδώλιο του κατηγορουμένου δωρεάν μαθήματα χριστιανικού αλτρουισμού. Σκέφτηκε προφανώς ότι τώρα τη Σαρακοστή, περίοδο αυστηρής νηστείας, το σάλιο αποδεικνύεται υπερπολύτιμο στους χριστιανούς κατά τη διαδικασία τόσο της μάσησης όσο και της πέψης. Προσφέρθηκε, λοιπόν, να τους απαλλάξει από τη δυσάρεστη υποχρέωση, αναλαμβάνοντας ο ίδιος με αίσθημα αυτοθυσίας να φορτωθεί στις πλάτες του το επαχθές βάρος.
Ράβδο ιερατική προέταξε δηλώνοντας στην έδρα: «Το “φτύστε τους” είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε». Μα καλά, θα αναρωτηθείτε δικαίως, πόσους γκέι πια μπορεί να συναντήσει κανείς στας οδούς και τις συντροφιές του Αιγίου; Αλλού στοχεύουν, άρα, οι κουμπουριές του ποιμένα. Οι ενορίτες του, άλλωστε, συναναστρέφονται κυρίως με ρασοφόρους που φημίζονται παλαιόθεν ως αρσενοκοίτηδες. Τα κακώς κείμενα της Εκκλησίας καυτηρίαζε.
Αναμορφωτής της ορθοδοξίας, επιλέγει συνήθως να αδράξει περί το Πάσχα τη ρομφαία του Αρχαγγέλου με πάναγνο σκοπό τον πνευματικό και μόνο εξαγνισμό των παραβατών. Οπως Μεγάλη Παρασκευή πρόπερσι που, έμπλεος φιλαλληλίας, προσπάθησε να επαναφέρει στον ίσιο δρόμο τον τότε υπουργό Παιδείας για τις αλλαγές που δρομολογούσε στο μάθημα των θρησκευτικών. «Παρακαλώ τον εσταυρωμένο Χριστό να σαπίσει το χέρι του Φίλη, αν υπογράψει τέτοια διατάγματα και επίσης αυτοί που απόψε θα φάνε κρέατα, το κρέας να γίνει δηλητήριο μέσα τους, πέτρα και να μην το χωνέψουν, να τρυπήσει η κοιλιά τους» είπε από άμβωνος. Επειδή η ιατρική κάνει άλματα εσχάτως στις παθήσεις των άνω άκρων, υπολόγισε ότι ο Νίκος Οφείλεις τυγχάνει λαίμαργος, ευλογώντας τον και με μια θεολογικότατη διάτρηση στομάχου.
-320x213.jpg)
