Λαθροθηρώντας στο διαδίκτυο για να εντοπίσω και να σχολιάσω την ανεκδιήγητη ατάκα «τα μέτρα που περιλαμβάνει η συμφωνία (σ.σ. της Μάλτας) ούτε αναγκαία είναι, ούτε και θα επιλέγαμε εμείς ποτέ να λάβουμε», την οποία απηύθυνε ο πρωθυπουργός προς τα μέλη της Κ.Ε. του κόμματός του, προχθές, αλίευσα ομιλία του σε συνεδρίαση της Κ.Ε. λίγο πριν από τον αλήστου μνήμης Ιανουάριο του 2015.
Ομολογουμένως απόμεινα ενεός. Απολαύστε: Συντρόφισσες και σύντροφοι, αυτές τις μέρες ζούμε το απόλυτο αδιέξοδο της κυβερνητικής αυταπάτης ότι κάνοντας τον καλό μαθητή και εφαρμόζοντας κατά γράμμα το Μνημόνιο, θα είχαμε την επιείκεια των πιστωτών και τη στοργή των αγορών. Η κυβέρνηση Σαμαρά ξεφουσκώνει με πάταγο και μαζί της ξεφούσκωσε ήδη η φούσκα του success story, το προεκλογικό επικοινωνιακό τέχνασμα της δήθεν εξόδου από το Μνημόνιο και από το ΔΝΤ. Δεν απασχολεί (σ.σ. τους κυβερνητικούς εταίρους) η επόμενη μέρα. Το μόνο που ξέρουν είναι να διαχειρίζονται επικοινωνιακά τις αγωνίες του λαού μας. Το μόνο που τους νοιάζει, να παρατείνουν την παραμονή τους στις καρέκλες της εξουσίας. Δεν μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους μακριά από την εξουσία.
Γιατί διαισθάνονται ότι δεν θα έχουν επόμενη μέρα, ούτε στα ίδια τα κόμματά τους. […] Μετά από τέσσερα χρόνια εξοντωτικής λιτότητας, που συνέθλιψαν μισθούς και συντάξεις, μικρές επιχειρήσεις και νοικοκυριά, η χώρα βρίσκεται μπροστά στα ίδια αδιέξοδα. Και μάλιστα από χειρότερη θέση. Ολα όσα μας έταξαν, δυο χρόνια τώρα, αποδεικνύονται ένα μεγάλο ψέμα, ένα κάλπικο επικοινωνιακό παιχνίδι. Ούτε διέξοδος στο πρόβλημα του χρέους υπάρχει, ούτε έξοδος στις αγορές υπάρχει, ούτε απαλλαγή της χώρας από τα Μνημόνια. Ολα αυτά τα χρόνια υπηρέτησαν ένα άθλιο σχέδιο, που οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή και τον λαό μας στην εξαθλίωση.
Ισως είναι το πιο χυδαίο, το πιο υποκριτικό, το πιο απροκάλυπτο ψέμα που έχει ειπωθεί ποτέ. Από την πρώτη στιγμή είχαμε πει ότι αυτή η καταστροφή δεν πρόκειται να προκαλέσει καμία θετική συνέπεια στην οικονομία. Και σήμερα δυστυχώς η εκτίμησή μας επιβεβαιώνεται με τον πιο τραγικό τρόπο. […]
Αλήθεια, ποιος να πιστέψει τη φτηνή δικαιολογία ότι για όλα αυτά φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ποιος να πιστέψει ότι δεν φταίνε αυτοί που κυβερνάνε, δεν φταίει το πρόγραμμα που εφαρμόζουνε, δεν φταίνε αυτοί που είναι στο τιμόνι, αλλά φταίνε αυτοί που τους φωνάζουνε στρίψτε, θα μας ρίξετε στα βράχια. Ποιος από την κυβέρνηση μπορεί πια να κοιτάξει στα μάτια όλον αυτόν τον κόσμο και να του ξαναπεί ότι οι θυσίες του πιάνουν τόπο; Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις, εν ολίγοις!
