Αυτό κι αν είναι προσβολή μνήμης!

Τα άγια τοις κυσί… Καινή Διαθήκη. Επί του όρους ομιλία. Ματθαίος, 7. 6. Αυτό το εδάφιο, η σύσταση του Ιησού προς τους μαθητές του σε πλήρη μορφή: «Μη δώτε το άγιον τοις κυσί μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων» (δεν χρειάζεται, νομίζω, ερμηνεία!) αποδίδει, πιστεύω, εναργέστατα την πρόσφατη «τυμβωρυχία» της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» εις βάρος του δημιουργού Λουκιανού Κηλαηδόνη, η οποία προκάλεσε και την οργισμένη αντίδραση, δι’ επιστολής, της οικογένειας του προσφάτως θανόντος καλλιτέχνη και φίλου.

Φαίνεται πως πλέον δεν υπάρχουν όρια στην «εμπορική εκμετάλλευση», ακόμα και όταν το υποκείμενο της εκμετάλλευσης, ο Λουκιανός εν προκειμένω, έχει εκφραστεί με απέχθεια, ευθαρσώς και… ολογράφως, εναντίον τού, μετά θάνατον, κάπηλου/πλειοδότη: «Δεν θέλω να συνδεθεί η μουσική μου με τη συγκεκριμένη εφημερίδα…».

Αρχές δεκαετίας ’90. Το Σπίτι της Κύπρου τιμά τον συνθέτη Γιώργο Μουζάκη, με τραπέζι που κάνει σε ταβέρνα του Κολωνακίου, ψηλά στη Δημοκρίτου, που λεγόταν και «Δημόκριτος». Καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι: ο τιμώμενος Γιώργος Μουζάκης, οι αξέχαστοι φίλοι Βασίλης Δημητρίου, συνθέτης, και Θανάσης Αραπίδης, σαξοφωνίστας, και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, που έχω γνωρίσει πρόσφατα σε έκθεση ζωγραφικής του Μποστ.

Δεν θα ξεχάσω τον Λουκιανό και τον Βασίλη διφωνία, πρίμο-σεκόντο, σε τραγούδια μόνο του Μουζάκη (ο Λουκιανός, εκτός από τη φωνή του, που μου άρεσε, ήταν και από μνήμη κινητή δισκοθήκη!) και τον Μουζάκη να κλαίει! Επέμεινε δε ο Λουκιανός να τραγουδάει μόνο Μουζάκη εκείνο το αξέχαστο βράδυ, ακόμα κι όταν ο Μουζάκης του ζήτησε: «Ελα Λουκιανέ, πες μας τώρα και κάτι από τα δικά σου!». Ζήτημα ήθους, είπατε; Συμφωνώ απολύτως: Ζήτημα ήθους…