Ενας «λάθος» Φρανσουά Φιγιόν –διαβάζω σε ιστοσελίδα (Κόσμος)– έπαιρνε συνεχώς μηνύματα στα σόσιαλ μίντια, που όμως δεν προορίζονταν για τον ίδιο. Είδε κι απόειδε, ο δημοσιογράφος Φρανσουά Φιγιόν, της ατυχούς γι’ αυτόν, συμπτωματικής, συνωνυμίας με τον, ηγέτη πλέον, των Γάλλων Ρεπουμπλικανών (κεντροδεξιών), κατέφυγε για προστασία πάλι στα σόσιαλ μίντια και ανάρτησε στο τουίτερ:
«Σταματήστε! Δεν είμαι ο Φρανσουά Φιγιόν». Περιέλαβε μάλιστα στην ανάρτηση και τον σωστό λογαριασμό στο τουίτερ του πολιτικού Φιγιόν, μήπως και γλιτώσει από τον «λάθος» δημοσιογράφο Φρανσουά Φιγιόν, που είναι ο συνώνυμος πολιτικός… Εδώ, συγγνώμη, αλλά έπρεπε να ζει ο Μποστ. Μόνον αυτός θα μπορούσε να διαχειριστεί ένα τόσο σοβαρό ζήτημα ονοματολογικής περιπλοκής.
Είναι σαν γαλλική κωμωδία παρεξηγήσεων, να διακηρύσσει, στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, ο Φρανσουά Φιγιόν ότι δεν είναι αυτός ο Φρανσουά Φιγιόν, αλλά ένας άλλος Φρανσουά Φιγιόν που τον μπερδέψανε (οι αργόσχολοι των σόσιαλ μίντια) με τον άλλον Φρανσουά Φιγιόν και, λόγω ονόματος, τον μουρλάνανε στα ανώνυμα μηνύματα∙ που, καθότι ανώνυμα, δεν θα είναι και ό,τι το ευγενέστερο.
Το θέμα, βέβαια, που αφορά τη Γαλλία, άρα την Ευρώπη και τον κόσμο, άρα εμάς, εδώ στα μακρινά τα ξένα, στη νοτιοανατολική μεθόριο της Ευρώπης, της Ε.Ε. και της ΟΝΕ, είναι αν ο προαλειφόμενος ως επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Φιγιόν μπορεί να υποστηρίξει ότι αυτός είναι ο Φρανσουά Φιγιόν ο πραγματικός, όχι κάποιος άλλος.
Να δούμε κι εμείς οι αποδέλοιποι τι λογής φύλλο (στα γαλλικά fillon, προφέρεται φιγιόν) είναι ο πολιτικός Φιγιόν. Γιατί, κατά τα φαινόμενα (που σπανίως απατούν, κι ας λένε ό,τι θέλουν, όποιοι θέλουν…), αυτή η «συντηρητική επανάσταση», για την οποία έγραψε γαλλική εφημερίδα, αμέσως μετά την (θριαμβευτική) εκλογή του στην ηγεσία των Ρεπουμπλικανών, ότι θα… εφαρμόσει, μου έκανε την καρδιά jardin. Φαντάσου μια Βαστίλλη του συντηρητισμού…
