Δεν είναι απαραίτητο κάποια επέτειος να σου θυμίζει αγαπημένους που έφυγαν. Ετσι κι αλλιώς δεν τους ξεχνάς ποτέ. Ομως, κάποια περιστατικά τούς ζωηρεύουν στη μνήμη περισσότερο: Πρώτη μέρα Ομπάμα. Απομεσήμερο. Επιστρέφω από τους εγγονούς μου -χαμός με τα μέτρα φρούρησης- και ψάχνω για λεωφορείο στην Ακαδημίας.
Ακούω νεαρό ομιλούντα στο κινητό: «Δεν γ… Και αυτός καπιτάλα είναι!». Νόμιζα ότι από τα Λεξικά Πολιτικής Πιάτσας είχε διαγραφεί η λέξη «καπιτάλα».
Θυμήθηκα κάτι ανάλογο που είδα πηγαίνοντας στους εγγονούς μου. Βγαίνοντας από τον Ηλεκτρικό, στο Ηράκλειο, είδα μακρόστενο γιγαντοπανό αναρτημένο σε κολόνα της ΔΕΗ, ψηλά, του ΠΑΜΕ. Ανέγραφε: «Οχι στη φτώχεια και στη μίζερη ζωή» και, γι’ αυτό, καλούσε σε συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.
Για πότε; Για τις 9 Σεπτεμβρίου! Πριν από δύο μήνες και κάτι δηλαδή. Γιγαντοπανό κρεμασμένο, όχι αφίσα κολλημένη σε τοίχο. Κάποιοι ανέβηκαν (με συρταρωτή σκάλα∙ πώς φτάνεις εκεί;), κρέμασαν, έκαναν δουλειά τους, έδωσαν το μήνυμα… ε, κάποιο δημοτικό συνεργείο, κάποτε θα την κατεβάσει.
Τα λες και σε λένε «βαλτό». Κάνανε κάποιοι και διαδήλωση κατά του Ομπάμα∙ του απερχόμενου Ομπάμα, με Τραμπ άρτι εκλεγέντα! Φαίνεται πως δεν υπάρχουν όρια. Η λογική είναι κι αυτή πράκτορας της αντίδρασης.
Οταν ο αδελφός μου, ο Γιώργης, γύρισε από την εξορία της χούντας, παλιός του σύντροφος από το ΚΚΕ υποστήριζε (έφτασε στ’ αυτιά του αδελφού μου) ότι: «Να μου το θυμηθείτε, ο Γιώργης έγινε τέτοιος αναθεωρητής που θα πηγαίνει ακόμα και στην εκκλησία!».
Ο διάολος, ένα μεσημεράκι που ανηφόριζε ο Γιώργος την Πανόρμου για το σπίτι, στους Αμπελοκήπους, φτάνοντας στον Αγιο Δημήτρη βλέπει από μακριά τον «προφήτη» που κατηφόριζε. Εκανε πως δεν τον είδε.
Στάθηκε. Εστρεψε προς την πύλη της εκκλησίας κι άρχισε να σταυροκοπιέται ευλαβώς. Μάλιστα, διερχόμενη κυρία τον συνεχάρη! Αναθεωρητής και στο χιούμορ!
