efsyn.gr , Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ελεγα τις προάλλες στην παρέα, παραλλάσσοντας τον τίτλο του βιβλίου του Λένιν (κείνο τον καιρό ανάλογα «βιβλία διαφώτισης» τα λέγαμε γενικώς μπροσούρες…) «Αριστερισμός, η παιδική αρρώστια του κομμουνισμού» ότι ο κομμουνισμός είναι η παιδική αρρώστια του καπιταλισμού.

Οπότε έγινε το Βενεζου-Ελα να δεις (ωραία «επιχειρήματα» ψάχνουν στ’ άχυρα και οι νεοδημοκράτες για να αποστομώσουν την κυβέρνηση, που, εδώ που τα λέμε, μια χαρά το καταφέρνει και μόνη της).

Τώρα που διάβασα («Εφ.Συν.» 1/6) το δημοσίευμα του Μπάμπη Μιχάλη «Ντεμοντέ ο νεοφιλελευθερισμός», κατά το οποίο, «τρεις επιφανείς οικονομολόγοι του ΔΝΤ», με άρθρο τους στο περιοδικό του ΔΝΤ «Οικονομία και Ανάπτυξη» («Finance & Development»), κάνουν τον νεοφιλελευθερισμό περίπου «με τα κρεμμυδάκια», νομίζω πως ήρθε η ώρα στις δύο προηγούμενες «παιδικές αρρώστιες» να προσθέσω και μία… τρίτης ηλικίας: «Νεοφιλελευθερισμός, η γεροντική αρρώστια του καπιταλισμού».

Αν και αυτή η ώρα είχε έρθει προ πολλού∙ τουλάχιστον μία τριακονταετία. Διότι, τι μας λένε οι τρεις επιφανείς οικονομολόγοι (με εξαίρεση τα κάποια θετικά του νεοφιλελευθερισμού, τα οποία, νομίζω, ουδείς εχέφρων αμφισβητεί).

Μας λένε ότι στους βασικούς πυλώνες του: ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων (μαζί με την ελεύθερη διακίνηση εμπορευμάτων είναι αυτό που γενικά λέμε παγκοσμιοποίηση) και πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης (λιτότητα-ιδιωτικοποιήσεις), ο νεοφιλελευθερισμός την πάτησε κανονικότατα∙ ή μάλλον την πατήσαμε κανονικότατα όσοι τον υπέστημεν και τον υφιστάμεθα.

Κυρίως, παρατηρούν οι τρεις οικονομολόγοι/ερευνητές του ΔΝΤ (αν και το άρθρο καλό είναι να διαβαστεί ολόκληρο∙ είναι μια παρηγοριά!) ότι: το κόστος δημοσιονομικής εξυγίανσης και λιτότητας μπορεί να είναι πολύ υψηλότερο του προσδοκώμενου οφέλους.

Συγγνώμη, αλλά αυτό το ξέραμε καμιά εκατονπενηνταριά χρόνια (το επεξεργάστηκε, με κλασική αρτιότητα, και ο Κέινς στον μεσοπόλεμο). Τα τελευταία τριάντα χρόνια μάς έμαθαν να ξεμάθουμε όσα ξέραμε. Τι γίνεται στο ΔΝΤ; Επιστρέφουν διακριτικά στους κλασικούς; Ή οι τρεις οικονομολόγοι… απολύονται;