Πρώτη φορά πολιτογραφήθηκε Ελληνας εκουσίως το 1972 ο Ελβετός οδοντίατρος Ζιλιέν Γκριβέλ (Julien Grivel). Ηρθε στη χώρα μας, νέος και με όρεξη, έχοντας στις αποσκευές του την αγάπη του για την Ελλάδα και την ευγένεια της προσφοράς σε πάσχοντες συνανθρώπους του. Από τότε και για 26 χρόνια ερχόταν στην Αθήνα, ανελλιπώς, δύο φορές τον χρόνο και, εθελοντικά, παρείχε –με τη συνδρομή και της γυναίκας του, Κριστιάν, νοσηλεύτριας– ειδικευμένη ιατρική φροντίδα στους ασθενείς της νόσου του Χάνσεν στο νοσοκομείο «Αγίας Βαρβάρας», όπου ήταν συγχρόνως και η κατοικία τους, σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους/νοικοκυριά.
Με προεδρικό διάταγμα που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, 17 Μαρτίου 2026, ο Ζιλιέν Γκριβέλ έγινε και επισήμως Ελληνας, για δεύτερη φορά, καθώς πολιτογραφήθηκε τιμητικά Ελληνας πολίτης, για τις εξαιρετικές υπηρεσίες που πρόσφερε στη χώρα μας. Είχαν ήδη προηγηθεί τιμητικές διακρίσεις: από την Ακαδημία Αθηνών, τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, τον Δήμο Αγίας Βαρβάρας, αλλά και άλλους φορείς στην Ελλάδα και την Ελβετία, που όλες βρίσκουν τώρα ουσιαστική επιβεβαίωση.
Στην αναγνώριση συνέβαλε αποφασιστικά και η ταινία του Σταύρου Ψυλλάκη «Σμιλεμένες ψυχές» που ο «ήρωάς» της –αυτοπροσώπως ο Ζιλιέν Γκριβέλ, η σύζυγός του και η ωραία πονεμένη συντροφιά των, θεραπευμένων πια, ασθενών του– αφηγείται την εμπειρία του ως ένα εσωτερικό ταξίδι που τον βοήθησε να βλέπει τον κόσμο και τη ζωή διαφορετικά. Είδα την ταινία, πέρσι, που παίχτηκε με επιτυχία και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα, ιδίως τώρα που, όπως παρατηρούμε, ενταύθα και διεθνώς, η ανθρωπιά είναι αγαθό εν ανεπαρκεία και η απανθρωπιά περισσεύει προκλητικά· θα προβληθεί και πάλι, στην Κινηματογραφική Λέσχη, μες στον Μάιο, όπως με πληροφόρησε ο φίλος σκηνοθέτης.
Εχει καταγράψει και σε βιβλίο την πολύτιμη εμπειρία του από αυτό το οδοιπορικό προσφοράς και αυτογνωσίας ο Ζιλιέν Γκριβέλ: «Ελλάδα, η δική μου Ιθάκη». Επέλεξα για μέρα δημοσίευσης τη Μεγάλη Τρίτη, που σήμερα θα ακουστεί στις εκκλησίες το «Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν»…
