Στους ελέγχους που έγιναν προ μηνών στη «Βιολάντα» αναφέρθηκε ο υφυπουργός Εργασίας, Κώστας Καραγκούνης («Παραπολιτικά», 27/1). Εγιναν έλεγχοι, παρουσία του Εργατικού Κέντρου, είπε. Υπήρξαν δε δύο περιπτώσεις: η μία ήταν λόγω εγκυκλίου που είχε βγει από την κυβέρνηση για τη θερμική καταπόνηση, υπήρξε παύση εργασιών και μαζί με το Εργατικό Κέντρο έγινε επί τόπου έλεγχος…
Πρόσθεσε και άλλα, στέκομαι στην ιδιαίτερη περίπτωση της θερμικής καταπόνησης, επειδή πληροφορήθηκα, όρο και σημασία του, συζητώντας για το δυστύχημα στη «Βιολάντα» με τον φίλο, γιατρό εργασίας, Μπάμπη Αλεξόπουλο. Η εγκύκλιος στην οποία αναφέρεται ο υφυπουργός είναι η 34666/2024, του ΕΛΙΝΥΑΕ, το οποίο –για να γνωρίζουν όσοι αναγνώστες δεν γνωρίζουν– δεν είναι «κυβέρνηση», είναι φορέας κοινωνικών εταίρων, συνδικαλιστικών ενώσεων εργατών, εργοδοτών και εμπόρων: ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ, ολογράφως ονομάζεται Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας Εργασίας, όπως είναι το αντικείμενό του.
Με την εν λόγω εγκύκλιο θεσπίζονται μέτρα που αφορούν τη θερμική καταπόνηση σε χώρους εργασίας, εσωτερικούς και εξωτερικούς, τα οποία και νομοθετήθηκαν, κατά την ενσωμάτωση του ευρωπαϊκού δικαίου στο ελληνικό. Επειδή κύριος βραχίονας παραγωγής της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» είναι οι φούρνοι. Επειδή οι πέντε νεκρές εργάτριες δούλευαν στη γραμμή παραγωγής. Καλό θα ήταν ο υφυπουργός, αντί αορίστων αναφορών σε εγκυκλίους, θερμικές καταπονήσεις, παύσεις εργασιών και επί τόπου ελέγχους, τουλάχιστον να μας προϊδέαζε, επί της ουσίας, τι διαπιστώθηκε σ’ αυτούς τους ελέγχους. Διότι η εγκύκλιος, όπως είδα, περιλαμβάνει τουλάχιστον δέκα μέτρα πρόληψης σε ανάλογες συνθήκες, συν η, όποια, ευθύνη του εργοδότη, συν οι κυρώσεις (πρόστιμα) που επιβάλλει η Επιθεώρηση Εργασίας.
Οταν παίρνει την ευθύνη να δηλώνει, σε κάθε ευκαιρία (έχω υπόψη μου τρεις, οι δύο Δεκέμβριο και Ιανουάριο), πως η Ελλάδα είναι τρίτη χώρα στην Ε.Ε. με τα λιγότερα εργατικά ατυχήματα/δυστυχήματα ανά 100.000 κατοίκους, ας μας έλεγε και… δυο λόγια παραπάνω για τα αποτελέσματα εκείνου του ελέγχου! Αύριο ακόμα λίγα, για βάρδιες…
