Λες και βγήκε από κάποιο εργαστήριο με υλικά ακριβώς τα αντίθετα του Ντόναλντ Τραμπ ο Ζοχράν Μαμντάνι, νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης, άλλως και «μητρόπολη του καπιταλισμού», από την Τρίτη και, επισήμως, από 1ης Ιανουαρίου 2026. Νέα σελίδα στις ΗΠΑ και στον κόσμο; Ελπίδα για το αύριο απέναντι σε ένα σήμερα που από όπου και να το δεις, δεν είναι και να το χαίρεσαι; Ας χαρούμε τουλάχιστον αυτή την αίσθηση ελπίδας ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και ότι η ανθρωπότητα δεν μπορεί να ζει επ’ άπειρον στη σκιά του φόβου των πολλών από λίγους που επενδύουν στον φόβο και τη διαχείρισή του.
Ισως μου διέφυγε. Αλλά δεν πρόσεξα, συγχρόνως με την εκλογή Μαμντάνι, να σχολιάζεται –ή να παρατίθεται– η πυρηνική απειλή, με τη μορφή επανάληψης των πυρηνικών δοκιμών, που επέσεισαν, αντιπαρατιθέμενοι, ο Τραμπ και ο Πούτιν· ό,τι χειρότερο και ολέθριο θα μπορούσε να διανοηθεί άνθρωπος στοιχειωδώς νοήμων αυτές τις ώρες που μαίνονται πόλεμοι, κακοποιείται το περιβάλλον, η φύση, σε σημείο που ποτέ άλλοτε δεν έχει συμβεί, αποκληρώνονται δισεκατομμύρια πληθυσμού από τον συγκεντρωμένο σε λίγα χέρια και αυξανόμενο πλούτο.
Για όλα αυτά, όσο τουλάχιστον του επιτρέπουν τα περιθώρια και οι περιορισμοί μιας δημοτικής πολιτικής, ο Μαμντάνι κατέθεσε προγράμματα που υποσχέθηκε να εφαρμόσει. Εις πείσμα των οχλήσεων του Αμερικανού προέδρου που…υπεσχέθη να εκφράσει με περικοπές ομοσπονδιακών κονδυλίων που δικαιούται, όπως όλοι οι δήμοι, και ο Δήμος Νέας Υόρκης. Ακριβώς τη στιγμή που το κλείσιμο της αμερικανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, από 1ης Οκτωβρίου, είναι πιθανότατα («Συντακτών» 6/11) το πιο ζημιογόνο στην ιστορία των ΗΠΑ, όπου «δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανών δεν εισπράττουν τα επιδόματα για τη διατροφή των οικογενειών τους» και διαδηλώνουν με συνθήματα κατά του Τραμπ.
Στο κάτω κάτω η ελπίδα είναι ανάλαφρη, υψιπετής. Βαριά κι ασήκωτη είναι η διάψευσή της. Ομως, να προδικάζεις τη διάψευση είναι ανοησία…
