Βουλής ανθολόγιο ζητείται διάλογος

Εχουν ένα κοινό γνώρισμα οι σύγχρονοι βουλευτές και οι σύγχρονοι παλιατζήδες: είναι αμφότεροι… ντεμοντέ. Οι παλιατζήδες επειδή, ήδη στον έκτο χρόνο μνημονίων και ενώ πλείστα νοικοκυριά ξεπουλάνε προίκες για να τα φέρουν βόλτα, αυτοί εξακολουθούν το προ μνημονίων… ευημερίας βιολί: «Ταράτσες, υπόγεια, αποθήκες καθαρίζω…» (τσάμπα δηλαδή), αντί να επανέλθουν στην παλιά συνήθεια του «Ολα τα παλιά αγοράζω…».

Οι βουλευτές, παρομοίως, αντί να διαλέγονται στη Βουλή με λόγο-αντίλογο και επιχείρημα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς, που λέει ο λόγος, «πέντε πράγματα» από το «έργο» που, έτσι κι αλλιώς, το πληρώνουμε και μάλιστα με ακριβό εισιτήριο, αναμασάνε τα προ μνημονίων «ευφυολογήματα», λες και κάποια νεράιδα μάς άγγιξε με το ραβδάκι της και μας έκανε πορσελάνες του μπουφέ, τον Μάιο του 2010…

Σταχυολογώ ελάχιστα (προχθεσινή «Εφ.Συν.») από τα πολλά κάθε συνεδρίασης, μόνο από την τελευταία, όπου υπερψηφίστηκε (καταψήφισαν μόνο ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή) η περίφημη (προαπαιτούμενη…) ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών: Μεϊμαράκης: «Βέβαια τότε δεν ήσασταν εσείς υπουργοί.

»Ηταν ο κ. Βαρουφάκης, ο οποίος γύρισε χαρούμενος το βράδυ στο σπίτι και είπε “Darling, έκλεισα τις τράπεζες ”…». Χάρης Θεοχάρης (πάντα… εύχαρις): «Σας πήρανε τις τράπεζες οι ξένοι, αλλά, όπως φαίνεται, θα παλέψετε με νύχια και με δόντια για να τις κρατήσετε υπό κομματικό έλεγχο…». Δημήτρης Κουτσούμπας (αναγνωρίσιμος…): «Διεκδικείτε επάξια τον τίτλο του πιο αδίστακτου υπηρέτη της άρχουσας τάξης των καπιταλιστών (…). Δεν ντρέπεστε καθόλου;».

Ευκλείδης Τσακαλώτος (βρετανικής παιδείας αυτός, εμμέσως προς Βορίδη), με ρήση του Αγγλου διανοητή του 18ου αιώνα Σάμιουελ Τζόνσον: «Το τελευταίο καταφύγιο του κάθε μπαγαπόντη είναι ο πατριωτισμός»…

Να κλείσω παραλλάσσοντας ρήση, επίσης, του Τζόνσον: «Ο,τι γράφεται χωρίς προσπάθεια, διαβάζεται χωρίς ευχαρίστηση». Ο,τι λέγεται χωρίς προσπάθεια, ακούγεται με… χασμουρητά… Αν στη Βουλή καθρεφτίζεται το πολιτικό παρόν… «Το μέλλον αγοράζεται από το παρόν» είπε, επίσης, ο Τζόνσον…