Θυμάμαι ακόμα, από το Γυμνάσιο, δυο λόγια από τον μύθο του Αισώπου «Κόραξ και αλώπηξ»: «Κόραξ ποτέ αρπάζει μοίραν [κομμάτι] τυρού και εις κοίλην φάραγγα καταφεύγει. Εν τη φάραγγι γύπες και ιέρακες…» κ.λπ. κ.λπ. και συγγνώμη για τυχόν λάθη, συγγνωστά, ελπίζω, μετά τόσα χρόνια…
Μου τα θύμισε ο Βασίλης Γεώργας με το θέμα του στην «Εφ.Συν.» της Πέμπτης (29/10/15) «“Γύπες” πάνω από τα “κόκκινα” δάνεια». Κατά το οποίο: «Τα περιβόητα distress funds, οι επενδυτές της απελπισίας δηλαδή (σημ.: εννοεί, της απελπισίας των άλλων!), που περίμεναν υπομονετικά για να αγοράσουν φτηνά σπίτια και επιχειρήσεις από υπερχρεωμένους νοικοκυραίους και φαλιρισμένους επιχειρηματίες, καταφτάνουν στην Αθήνα για το συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου με θέμα την ανάπτυξη και την απασχόληση!». Το οποίο θα πραγματοποιηθεί περί τα τέλη Νοεμβρίου. Ενώ πρωτύτερα, για παρόμοιους λόγους, θα επισκεφτεί τη χώρα ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι.
Γνωρίζω ότι funds είναι (κάποια) παράγωγα (κάποιων οικονομικών δραστηριοτήτων, μάλλον καιροσκοπικών…), περισσότερα ουδέν. Τα «περιβόητα distress (funds)», άλλως και «επενδύσεις απελπισίας» (του άλλου) πρώτη φορά τα ακούω, καθόσον οι γνώσεις μου περί τα οικονομικά είναι πεπερασμένες. Αλλά και σύγχρονες να ήταν, πάλι δεν θα καταλάβαινα. Γιατί τα «οικονομικά της κρίσης» (που διανύουμε), από τα λίγα που καταλαβαίνω, δεν είναι ενιαία, χωρίζονται σε οικονομικά αυτών που προκαλούν την κρίση και αυτών που την υφίστανται…
Ανοιξα ένα Αγγλοελληνικό Λεξικό μπας και ξεστραβωθώ: distress: αγωνία, άγχος, πίκρα, δυστυχία, δυσφορία, ενόχληση, φτώχεια, συμφορά, έσχατη ένδεια, θλίβω, καταθλίβω, βασανίζω, στενοχωρώ και άλλα… καταθλίψεως σημαντικά. Εντάξει, και στο σφυρί να βγούμε και στη… βαριοπούλα. Αλλά (αν είναι έτσι…), όχι κι έτσι! Πάντως, στο φινάλε του αισώπειου μύθου, η αλεπού εξαπατά τον κόρακα και του παίρνει το τυρί. Ποια, σήμερα, η αλεπού και ποιος ο κόρακας; Θα σας γελάσω…
