Χρόνια πολλά πριν, έκοβα ώριμα νεράντζια στο Ζάππειο, να κάνω μαρμελάδα. Κατάφορτες οι νεραντζιές· πολλά σάπιζαν κατάχαμα. Με είδε κάποιος, πλησίασε αποφασιστικά και με παρατήρησε αυστηρά: «Γιατί τα κόβεις;». «Για να κάνω μαρμελάδα!» απάντησα ψύχραιμα. «Χαλάς αυτή την ομορφιά, για το κέφι σου!» επέμεινε. «Μα σαπίζουν!..» απάντησα και του έδειξα το στρώμα από νεράντζια στα πόδια του. Δεν υπήρχε περίπτωση συνεννόησης. Ισως, αν ήμουν του χεριού του, μου έριχνε και καμιά γροθιά…
Οπως ο 64χρονος στο Ιλιον, που χτύπησε ή έσπρωξε τον 80χρονο, επειδή έπαιρνε ή έκλεβε λεμόνια, ανεβασμένος στα κάγκελα της αυλής του! Ο… ένοχος που τιμωρήθηκε… αυτοδικαίως νοσηλεύεται διασωληνωμένος σε κρίσιμη κατάσταση. Μπορεί, ο μη γένοιτο, να χάσει και τη ζωή του, για… δυο-τρία λεμόνια. Που σε κάποια άλλη περίπτωση –σε κάποιον άλλο κόσμο!– ο ιδιοκτήτης ίσως του έδινε σακούλι να τα βάλει και σκαμνί να τα φτάσει.
Το άλλο συνταρακτικό είναι ότι, εφτά χρόνια μετά τον θάνατο της Αγγλίδας τουρίστριας Σίλια Χόλινγουορθ, Σεπτέμβριο 2017, στη Μαρώνεια Ροδόπης από δαγκώματα ζώων [το θύμα επισκεπτόταν αρχαιότητες], το Τριμελές Εφετείο Θράκης επικύρωσε πρωτόδικη απόφαση, με την οποία καταδικαζόταν κτηνοτρόφος της περιοχής ότι υπαίτια θανάτου ήταν τα μη επιτηρούμενα τσοπανόσκυλά του. Ενώ η έφεση, από ό,τι κατάλαβα, υποστήριξε (κτηνοτρόφος, δικηγόρος, αλλά και ανακριτής στην προανάκριση· αυτός… υπέθεσε ή… πιθανολόγησε!) ότι τον θάνατο προκάλεσαν λύκοι!
Το Εφετείο… αθώωσε τους λύκους, με συμβολή περιβαλλοντικών οργανώσεων, αλλά και του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης, που απέδειξαν ότι στην Ελλάδα και στην Ευρώπη γενικώς τα κρούσματα θανάτου ανθρώπου από λύκο είναι απειροελάχιστα· αν ο λύκος δεν προκληθεί! Τα κρούσματα από άνθρωπο σε άνθρωπο ήταν εκτός διαδικασίας…
ΥΓ. Συγγνώμη που χθες, όχι με δική μου ευθύνη, απαλείφθηκε η τελευταία αράδα, όπου χαρακτήριζα τον νυν πρόεδρο της Βουλής ως τον δεξιότερο δεξιό πρόεδρο Βουλής… (εδώ συνέχιζα)… της μεταπολίτευσης (και πρόσθετα): Αντιρρήσεις δεκτές. «Ψευδομαρτυρίες», όχι.
