Ισόβια κάθειρξη επέβαλε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων στον Γιάννη Σμπώκο, άλλοτε στενό συνεργάτη του Ακη Τσοχατζόπουλου και πρώην διευθυντή εξοπλισμών, για σκάνδαλο περί τα εξοπλιστικά, ήδη φυλακισμένο για άλλο… εξοπλιστικό. Για τον «πρωταγωνιστή» στην υπόθεση Τσοχατζόπουλο (του οποίου τα συναφή αδικήματα παραγράφηκαν λόγω νόμου περί ευθύνης υπουργών…) η εισαγγελέας επισήμανε (προχθεσινή «Εφ. Συν.».): «… Επιδόθηκε στην κατάρτιση σχεδίου απιστίας, προκειμένου να ελαττώσει την περιουσία του Δημοσίου, τοποθετώντας σε καίριες θέσεις δικούς του ανθρώπους». Οσο για τον ρόλο στην υπόθεση της γερμανικής εταιρείας Siemens, παρατήρησε: «Λειτουργούσε ως το αόρατο χέρι που κινούσε τα νήματα με ταχύτητες φωτός»…
Περίπου έτσι, με σχέδια απιστίας που ελάττωναν τη δημόσια περιουσία και αόρατες χείρες που κινούσαν νήματα με ταχύτητες φωτός, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε∙ και λίγα έχουν βγει στη φόρα, από έργα (και πρόσωπα) της… νεοπλουτοκρατίας που αναπήδησε (σαλτάρισε…) από τη μεταπολίτευση και μετά!
Ετυχε να διαβάζω τώρα παλιό μυθιστόρημα (1997, ελληνική έκδοση 1998, «Η χαμένη κεφαλή του Νταμασένου Μοντέιρου») του σημαντικού Ιταλού συγγραφέα, με… πορτογαλική συνείδηση, Αντόνιο Ταμπούκι. Με αφορμή στυγερό έγκλημα στο Οπόρτο από εθνοφύλακες, που προσπαθούν να εξιχνιάσουν νεαρός δημοσιογράφος από τη Λισαβόνα και βετεράνος ντόπιος δικηγόρος, μέλος της αποικιοκρατικής αριστοκρατίας, μαρκήσιος, που έχει αηδιάσει από την τάξη του, αλλά και σιχαίνεται τους νεόπλουτους, που αναδείχθηκαν μετά το ’74 (όπως και σε μας!) και την περίφημη Επανάσταση των Γαριφάλων, ο Ταμπούκι βάζει στο στόμα του δικηγόρου τα εξής:
Να ξέρετε απλώς ότι ο σαδιστής (σημ.: που παραλίγο να σκοτώσει μισθωμένη πόρνη!) είναι γιος επαρχιώτη που έρχεται από το τίποτε και πλούτισε με τις τελευταίες κυβερνήσεις. Είναι η χειρότερη μπουρζουαζία που εμφανίστηκε στην Πορτογαλία τα τελευταία είκοσι χρόνια: χρήματα, έλλειψη κουλτούρας και μπόλικη αλαζονεία. Ανθρωποι φοβεροί, τους οποίους, αργά ή γρήγορα, βρίσκεις πάντα μπροστά σου…
