Πυρκαγιά στο Παπίκιο

Δεν ήξερα ούτε την πυρκαγιά ούτε το Παπίκιο… Τα έμαθα εκ περιεργείας: Κολυμπούσα, την Παρασκευή, στον Μπάτη. Δυο αεροπλάνα πετούσαν χαμηλά πάνω από το κεφάλι μου. Μου φάνηκαν πυροσβεστικά. Στο σπίτι μπήκα στο Ιντερνετ. Ετσι, είδα την πυρκαγιά στο Παπίκιο. Που την Πέμπτη διήνυε αισίως την 13η ημέρα δράσεως· Νοέμβρη μήνα! (στον καταραμένο τόπο…). Αγνοούμενη από τα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Τα οποία είχαν αφιερωθεί ολοσχερώς στην επαπειλούμενη Εύα αναμεταδίδοντας φοβικές ανακοινώσεις του Κέντρου Επιχειρήσεων. Ενώ η φωτιά στο Παπίκιο ήδη είχε κάψει 9.000 δασώδη στρέμματα· Νοέμβρη μήνα!

Ετσι έμαθα το Παπίκιο ή Αϊτόβουνο· ανατολικότερο βουνό της κεντρικής Ροδόπης, 1.500 υψόμετρο, ελληνοβουλγαρικά σύνορα (η φωτιά εισέδυσε στη Βουλγαρία). Με παλιά μοναστική ιστορία, τουλάχιστον τριών αιώνων (11ος – 13ος), γνωστό και ως «Αγιο Ορος της Θράκης». Του οποίου όμως η ιστορία αποκαλύφθηκε και ταυτίστηκε με το τότε Παπίκιο σχετικά πρόσφατα, από αποκάλυψη ερειπίων σε επιχείρηση… αναδάσωσης το 1983! Το δε όνομα, πιθανότατα οφείλεται σε κάποιον από τους ιδρυτές-μοναχούς με το προσωνύμιο Παππούς.

Τι συνέβη τώρα επί του… πρακτέου και πήρε φωτιά. Πρώτον (σχετικά ρεπορτάζ): Παλαιότερα υπήρχαν δάση δρυών και οξιάς, που τα περιόρισαν, ως συνήθως, υπερβόσκηση και πυρκαγιές. Εκτεταμένες αναδασώσεις στη δεκαετία του 1980, έγιναν, κυρίως, με εύφλεκτα κωνοφόρα. Απλούστατο! Δεύτερον (όπως εξήγησε ο διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Κωνσταντίνος Κούκουρας): α) Τα εναέρια μέσα δεν μπορούν να επιχειρήσουν στις πλαγιές, ρέματα και χαράδρες καθώς τίθεται θέμα ασφαλείας. β) Εληξε η αντιπυρική περίοδος, με αποτέλεσμα να… τελειώσει η σύμβαση των πυροσβεστικών ελικοπτέρων, που θα μπορούσαν να μπουν και να επιχειρήσουν σε τόσο δύσβατα σημεία, ξεκαθαρίζοντας (ο κ. Κούκουρας) πως η διαχείριση εναέριων μέσων δεν γίνεται τοπικά από την Πυροσβεστική. Κατανοητόν! Τη φωτιά στο Παπίκιο, όπως και άλλη, στην Ηλεία, έσβησε, ευτυχώς, η (…καταστροφική) Εύα…