Πόσο μια είδηση, χωρίς ιδιαίτερο βάρος, απ’ αυτές που μπορεί να περάσουν και απαρατήρητες, αν την εκτρέψεις από την «καθαρή» ειδησεογραφία και τη «λερώσεις» με μεταφορές και υπαινιγμούς, περνάει σε άλλη διάσταση και παίρνει άλλη σημασία, διά της μετατροπής του πραγματικού (δηλαδή του γεγονότος καθαυτού, της είδησης) σε φανταστικό (σκόπιμη «στρέβλωση» της είδησης, όμως όχι ψευδής είδηση, το λεγόμενο fake news, αλλά αλλοιωμένη για τις ανάγκες κάποιας μεταφοράς). Αυτά, στην επίγνωση ότι σπανίως έως ουδέποτε η πιο προωθημένη φαντασία υπερβαίνει σε ένταση και «σύνθεση» την πραγματικότητα.
Η είδηση, αλιευμένη από την ψηφιακή έκδοση του «Πρώτου Θέματος»: «Τουλάχιστον πέντε περιστατικά έχουν καταγραφεί στις ιδιωτικές κλινικές και στο Κέντρο Υγείας της Μυκόνου, με θύματα οικιακές βοηθούς που δοκίμασαν σοκολάτες ή άλλα γλυκά με παραισθησιογόνες ουσίες που άφηναν πίσω τους πελάτες από ενοικιαζόμενες βίλες». Οπως διαπιστώθηκε, τα παρατημένα σε σημεία των ενοικιαζομένων επαύλεων γλυκίσματα, που κατανάλωναν οι οικιακές βοηθοί αγνοώντας το περιεχόμενο, περιείχαν την ψυχοτρόπο ουσία ψιλοκυβίνη, οι επιδράσεις της οποίας είναι παρόμοιες με εκείνες του γνωστού ψυχεδελικού LSD.
Σε αυτό το σημείο, το ρεπορτάζ παραθέτει τις «πιθανές επιδράσεις» της ψιλοκυβίνης (η οποία, όπως διάβασα αλλού, παράγεται από μανιτάρια του γένους Psilocybe, του άλλως ονομαζόμενου και «μαγικό» μανιτάρι!) που έτσι (εδώ παρεμβάλλεται το δικό μου σενάριο…) και κάποιο αόρατο χέρι τη ρίξει π.χ. στο νερό που πίνουμε… τότε, ακούστε τι μπορεί να συμβεί και πού μπορεί να πάει το μυαλό σου… μεταφορικά:
Μπορεί να αισθανθείς… ευφορία, γαλήνη, πνευματική αφύπνιση (προφανώς διέγερση), γρήγορα μεταβαλλόμενα συναισθήματα, αποπραγματοποίηση (χάνεις την αίσθηση της πραγματικότητας), ότι το περιβάλλον δεν είναι πραγματικό, οπτική αλλοίωση και παραμόρφωση: βλέπεις… φωτοστέφανα και έντονα χρώματα, έχεις μειωμένη συγκέντρωση και ασυνήθιστες σωματικές αισθήσεις ή ψευδαισθήσεις…
Αλήθεια, σήμερα ποια αισθήματα κυριαρχούν; Μήπως, λέω, ζούμε στον καιρό της ψιλοκυβίνης;..
