Ελλείψει θέματος

Από προσωπικό ημερολόγιο: «Τετάρτη, 6 Απριλίου 2022, 5:53 ξημερώματα. Υπνος καλός. Διάθεση καλή. Σχέδια, ουδέν. Χρονογράφημα, μηδέν. Μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία· επίκαιρη μία “σφαγή”, από Ρώσους, αμάχων στη μικρή, κοντά στο Κίεβο, πόλη Μπούτσα. Εντείνει τις πιέσεις στη Δύση για μέτρα ο Ζελένσκι. Λόγο για προβοκάτσια κάνει ο Πούτιν που ζητάει διερεύνηση από διεθνείς πραγματογνώμονες.

»Τα ψεύδη και οι αλήθειες του πολέμου, στην Ουκρανία και γενικώς. Λες και δεν μπορεί να συμβαίνει και το ένα και το άλλο. Και το “έγκλημα πολέμου” [από τίτλο της χθεσινής (προχθεσινής) “Συντακτών”] να διεπράχθη και οι αμυνόμενοι να “τα φουσκώνουν” και οι επιτιθέμενοι, όταν και αν ερευνηθεί το ζήτημα διεθνώς, να έχουν εξαλείψει ή παραποιήσει τα ίχνη.

»Εχουν, αλίμονο, ξανασυμβεί πολλάκις. Την πάτησα και ο ίδιος, τότε, με το “γκρέμισμα” του Τσαουσέσκου στη Ρουμανία, όταν “αποκαλύφθηκε” το “στυγερό έγκλημα” με τους “ομαδικούς τάφους” στην Τιμισοάρα. Είχα γράψει, στην “Ελευθεροτυπία”, για “Νέα Γκουέρνικα”. Απεδείχθη… στήσιμο, σκηνοθεσία από τις πιο παλιές· fake του κερατά. Λες και δεν είχε του κόσμου τις κατηγορίες εις βάρος του ο Τσαουσέσκου. Και μετά, κάτι σαν… φυσική τάξη, ακολούθησε το λιντσάρισμα υπό τας ιαχάς του πλήθους.

»Στην Ελλάδα, τώρα, το “ενημερωτικό” ενδιαφέρον μονοπωλεί –πέσαμε με τα μούτρα σε…– σχεδόν βέβαιη παιδοκτονία (μητέρας στα τρία κοριτσάκια της· η ίδια να αρνείται, αλλά τα έως τώρα πειστήρια φαίνεται να μη συνηγορούν). Ετυχε να είμαι στα δικαστήρια (μάρτυρας υπεράσπισης φίλου) την Τρίτη, ημέρα προσαγωγής της κατηγορουμένης στον ανακριτή. Είδα. Ακουσα! ΜΑΤ, κάμερες, αναθέματα, αισχρολογίες… Κάπου, κάπως παρασκευάζεται αυτή η… φυσική τάξη οχετού!

»Πεντακόσια χρόνια πέρασαν από το “Μωρίας εγκώμιο” του Ερασμου. Αλλά και αυτός, ό,τι είχε να πει στους δυνατούς, στα… ΜΜΕ, στον κοινωνικό “πoλτό”, τα έβαλε στο στόμα μιας “τρελής”. Φυλαγόταν ο άνθρωπος!».