Τι σημαίνει τώρα «επικίνδυνες ειδήσεις» και ποιος ορίζει τι θεωρείται και τι δεν θεωρείται επικίνδυνη είδηση, τρέχα γύρευε. Ο καθένας, από τη σκοπιά του, μπορεί να βαφτίσει μία είδηση επικίνδυνη ή ακίνδυνη, ενδιαφέρουσα ή αδιάφορη, πειστική ή παραπειστική, αληθινή ή πλαστή… όρεξη να ’χεις να παίζεις με ζεύγη των αντιθέτων. Αν και, παραφράζοντας τον Μαβίλη, στην περίφημη αγόρευσή του υπέρ της δημοτικής στη Βουλή, λίγο προτού πέσει μαχόμενος για την πατρίδα στον Δρίσκο, που είχε πει ότι δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις, υπάρχουν χυδαίοι άνθρωποι, λέω πως δεν υπάρχουν επικίνδυνες ειδήσεις, υπάρχουν άνθρωποι επικίνδυνοι.
Τέλος πάντων, ετούτοι εδώ οι άνθρωποι, που μας κυβερνάνε σήμερα, όπως μας κυβερνάνε, είδανε, φαίνεται, πως δεν επαρκούν οι όποιες κυβερνητικές δεξιότητες διαθέτουν, δεν επαρκούν ούτε οι υπάρχοντες νόμοι… και, όπως είδα προχθές στην «Εφ.Συν.», «Επανέφεραν διατύπωση της χούντας για τις “επικίνδυνες ειδήσεις”» στον νέο Ποινικό Κώδικα -δεν τους έφτανε ο παλιός!
Με βάση λοιπόν τον νέο Ποινικό Κώδικα «των Μητσοτάκη – Τσιάρα» (σημ. ο δεύτερος είναι ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης, ο πρώτος είναι –ακόμα– πρωθυπουργός της Ελλάδας), άρθρο 36 (προσθήκη στον προηγούμενο ομοειδή νόμο): «Οποιος δημόσια ή μέσω διαδικτύου διαδίδει ή διασπείρει (…) ψευδείς ειδήσεις (…) ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού (δική μου η υπογράμμιση· πρόκειται για αυτούσια μεταφορά του περί λογοκρισίας νόμου της χούντας) στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία τιμωρείται με…» κ.λπ. κ.λπ.
Τώρα, μπαίνεις ή δεν μπαίνεις στον πειρασμό να προβοκάρεις με τη μη εμπίπτουσα στις ανωτέρω παραβάσεις, πλην ενσυνειδήτως ψευδή (fake!..) είδηση, ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει αγαθές σχέσεις με το λουτρό και ο υπουργός Δικαιοσύνης φοράει τρύπιες κάλτσες; Αν και είναι αδύνατον να αποδείξω ότι… ψεύδομαι!
ΥΓ.: Χθες από παραδρομή αντί Ντάνος Κρυστάλλης γράφτηκε Ντάνος Καρτάλης. Συγγνώμη.
