Ιστορίες παράλληλες

Εχουν περάσει από τότε κοντά πενήντα χρόνια. Περίοδος 1972-73. Χούντα. Η δυσκολότερη εποχή για την ελληνική δημοσιογραφία από όσες γνώρισα. Η μνημονιακή και η τωρινή ήταν οι επόμενες! Εργάζομαι σε αθλητικό περιοδικό. Στα αθλητικά λύνει και δένει ο Κώστας Ασλανίδης, γενικός γραμματέας Αθλητισμού, πανίσχυρος, από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος. Πρόεδρος του Ολυμπιακού ο εφοπλιστής Νίκος Γουλανδρής, από τους σημαντικότερους προέδρους του ιστορικού σωματείου, εξαιρετικά δημοφιλής, αν και με μικρής διάρκειας θητεία λόγω υγείας.

Το περιστατικό συμβαίνει στον Ιππόδρομο του Φαλήρου, στη διάρκεια ιπποδρομίας. Ο Γουλανδρής παρακολουθεί ιπποδρομία. Ελάχιστα παραπέρα ο Ασλανίδης, με τον οποίο ο Γουλανδρής διατηρεί απόσταση εξαιτίας πρόσφατων διαφωνιών μεταξύ τους για μεταγραφικά θέματα του Ολυμπιακού. Αγνωστος οπαδός του Ολυμπιακού πλησιάζει τον πρόεδρο και του λέει, με οικειότητα που ο ίδιος ο Γουλανδρής ενέπνεε: «Τι θα γίνει, πρόεδρε, με την ομάδα; Θα προχωρήσουμε;» Και ο πρόεδρος, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό: «Σε μένα τα λες, άνθρωπέ μου; Πες τα σ’ αυτόν, τον μ…!» είπε φωναχτά δείχνοντας τον Ασλανίδη, ο οποίος έκανε πως δεν άκουσε…

Θέλω να πω, με τη μικρή αυτή –παράλληλη– ιστορία [πολύ γνωστή στους τότε δημοσιογραφικούς κύκλους, που ως ήτο φυσικόν δεν δημοσιεύτηκε· κάτι ανάλογο με ό,τι γίνεται και σήμερα σε πλείστες περιπτώσεις από πολλά ΜΜΕ], ότι ακόμα και επί χούντας, εάν ένας εφοπλιστής διαφωνούσε με επιλογές της «κυβερνήσεως», μπορούσε να διατυπώσει τις διαφωνίες του, ευθέως και σε δημόσιο χώρο, ακόμα και με εκφράσεις… άκομψες!

Τώρα, τι είπε [για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του] ο εφοπλιστής –και μέλος του Δ.Σ. της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών– Πάνος Λασκαρίδης, πού και πώς το είπε, και πόσο «αμήχανα» αισθάνθηκαν στο Μαξίμου, παρεμπιπτόντως και ο αρμόδιος υπουργός, ουδεμία έκπληξη. Το δικαιούνται αμφότεροι, ισομερώς: ο εφοπλιστής τον λόγο του, η κυβέρνηση την αμηχανία της…