Lockdown και η Πρωταπριλιά

Τι να τα κάνουμε τα παιγνιώδη ψέματα του πρωταπριλιάτικου εθίμου αύριο. Με τι καρδιά να παίξεις στα ψέματα, όταν ο κόσμος καίγεται στ’ αλήθεια. Προπαντός όταν τα αληθινά ψέματα που μας ταΐζει η τωρινή κυβέρνηση, απευθείας είτε μέσω φερεφώνων της, είναι –όπως ήδη από καιρό έχω ξαναγράψει– τα περισσότερα ψέματα που έχει πει σε μικρότερο χρόνο κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.

Τόσο που, εκ των γεγονότων, έχει μπει σε λοκντάουν, προ πολλού, η αυριανή Πρωταπριλιά, έχει βγει άχρηστη, σε μία άνευ προηγουμένου (σκόπιμη θεωρώ) σύγχυση αλήθειας και ψεύδους, που δεν αφήνει ελάχιστο περιθώριο αστεϊσμού πάνω σε ένα ιλαρό έθιμο, έτσι σαν «βαλβίδα αποσυμπίεσης», για να θυμίσουμε και τη σχετική μεταφορά της κυβερνητικής εκπροσώπου.

Μένει βέβαια –αν και εντελώς σε θεωρητική βάση λόγω συνθηκών– η αθωότητα του πρωταπριλιάτικου ψέματος, που είναι σκέτο ψέμα χωρίς ύστερες σκέψεις, έναντι των ένοχων κυβερνητικών ψεμάτων που αποβλέπουν στην παραπλάνηση. Διότι μπορεί το ψέμα να έχει κοντά ποδάρια, αλλά αυτό ποτέ δεν το εμπόδισε να κάνει μεγάλα βήματα και υψηλά άλματα. Και ναι μεν ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, αλλά και το πόσο πολύ χαίρονται και πόσο δύσκολα περνάει ένας χρόνος δεν περιγράφονται! Ασε που υπάρχει και παραγραφή…

Δυο ενδεικτικά γνωμικά μόνο επί ψεύδους: Το ένα εφιαλτικό (του Οργουελ): «Ολη η προπαγάνδα είναι ψέματα, ακόμα κι όταν λέει την αλήθεια». Το άλλο ποιητικό (του Ελύτη): «Την αλήθεια τη φτιάχνει κανείς όπως φτιάχνει και το ψέμα». Δηλαδή η φωτογραφία που έδειξε ο Γεωργιάδης με τον Τσίπρα και το πανό ότι «Το Ελληνικό δεν πουλιέται» ήταν μεν ψεύτικη (που μακάρι να ήταν αληθινή, λέω εγώ!), αλλά το fake του Γεωργιάδη (ελάχιστη σημασία έχει αν το έστησε ο ίδιος ή… έπεσε στα χέρια του) είναι αλήθεια!..