Ποιος ήταν και τι έκανε ο Παναγής Κυριακός

Μένουμε Αθήνα, επιμένουμε, τρίτη μέρα σήμερα, στους Αμπελοκήπους (γενέτειρα του επιγραφόμενου) και σε δύο παρκάκια -πλατεία ΕΠΟΝ και πάρκο στο μετρό- για τα οποία «βρικολάκιασαν» οικοδομικές προσδοκίες. Επιμένω, οι νέες οικοδομικές προσδοκίες επί ελεύθερων εκτάσεων και όσες μέλλει να ακολουθήσουν… ενθαρρύνθηκαν από τον πρόσφατο χωροταξικό νόμο (4759) Χατζηδάκη. Υποστήριζα χθες, για το πάρκο στο μετρό, ότι όλες οι ένθεν κακείθεν της λεωφόρου Αλεξάνδρας εκτάσεις, χτισμένες και άχτιστες, από Λουκάρεως μέχρι Βουρνάζου (διασταύρωση Πανόρμου), είναι ιδιοκτησίας του Δήμου Αθηναίων, από το 1878, με τιμή κτήσεως 45.000 δραχμές.

Γνωστά αυτά για όσους ασχολούνται με την Αθήνα. Αλλά για την… εγκυρότητα του ισχυρισμού, πέραν μιας πλειάδας πηγών, βασική πηγή μου είναι το τεκμηριωμένο πόνημα του σημαντικού αθηναιογράφου μας Δημήτριου Αλ. Γέροντα, επιπλέον ανιψιού του κορυφαίου Δημήτριου Καμπούρογλου και συνεχιστή του έργου του: «Ιστορία του Δήμου Αθηναίων (1835-1971)», έκδοση Δήμου Αθηναίων, 1972, συγγραφή κατ’ ανάθεση, «Τόμος τιμητικός επί τη 150ετηρίδι της Επαναστάσεως του 1821». Μην ξεχνάμε ότι και η χούντα (εποχή έκδοσης του βιβλίου) θεωρούσε εαυτήν… Επανάσταση!

Ο Παναγής Κυριακός [κατ’ εμέ, ο σημαντικότερος, επί της ουσίας, δήμαρχος που πέρασε ποτέ από την Αθήνα], πλαισιούμενος από επίσης αξιόλογο δημοτικό συμβούλιο, στο θέμα που μας αφορά (γιατί ασχολήθηκε με πλείστα, είναι, πιστεύω, ο θεμελιωτής της σύγχρονης Αθήνας, χωρίς ελάχιστη… συμμετοχή στα μετέπειτα… κακουργήματα!), προκειμένου να διανοιχθεί η λεωφόρος Αλεξάνδρας (ρέμα τότε, αλλά θεωρούμενη βασικός πυλώνας στην αναβάθμιση της πρωτεύουσας) που κινδύνευε να μείνει «στα χαρτιά», αγόρασε ολόκληρο το κτήμα που περιελάμβανε και το ρέμα/μέλλουσα λεωφόρο, έκτασης 200 στρεμμάτων, ιδιοκτησίας Νικολαΐδη, που εκτεινόταν από την Κεδρηνού (Νοσοκομείο Ελπίς) και κατέληγε στο… Μέγαρο Μουσικής, με άπαντα τα διαλαμβανόμενα, από Λυκαβηττού έως Δημητρίου Σούτσου. Συνεχίζω, να δούμε ποιος θα… σπάσει πρώτος!..