Διάβαζα την Πέμπτη στην «Εφ.Συν.» την «κεντρική ιδέα» από δηλώσεις που έκανε την Τετάρτη από τηλεοράσεως ο υπουργός Υγείας και δεν πίστευα στα μάτια μου. Παρατηρούσε ο κ. Κικίλιας, απευθυνόμενος στους πολίτες «ρητορικά», «αν έχουν συναίσθηση (εμείς, οι πολίτες) ότι νοσηλεύονται 578 συμπολίτες μας στις ΜΕΘ, διότι “η κινητικότητα έχει επιδείξει μικρή αυξητική τάση παρά το λοκντάουν”. “Αν αυξηθούν τα κρούσματα και μάλιστα ραγδαίαμετά από μια χαλάρωση”, είπε, “το ερώτημα που τίθεται (που θα τεθεί, ήθελε να πει…) είναι απλό και σκληρό: Πού νοσηλεύει κανείς (τότε…) τους συμπολίτες μας; Πώς μπορεί να βρει ένα κρεβάτι ΜΕΘ;”».
Ειλικρινά, δεν πίστευα στα μάτια μου. «Μα τι κάνει τώρα;», αναρωτιόμουν. «Τα ίδια ακριβώς λέει και η αντιπολίτευση!». Με τη διαφορά ότι η αντιπολίτευση τα ρίχνει στην κυβέρνηση και ο υπουργός (ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος…) τα φορτώνει στους… συμπολίτες του. Επεσε από πάνω καπάκι και δήλωση του άλλου καθ’ ύλην αρμόδιου, του γ.γ. Δημόσιας Υγείας κ. Πρεζεράκου• αυτός σε πρώτη εμφάνιση• από τον Μάρτιο βουρλιζόμαστε, τώρα βγήκε κι αυτός να δηλώσει. Τέλος πάντων… κάλλιο αργά… Τι είπε όμως;
Είπε ότι: «Στη δημόσια Υγεία ο ισχυρότερος παράγοντας όλων είναι η συμπεριφορά των ατόμων που διαμορφώνουμε μέσα από τις δικές μας απόψεις, στάσεις, αντιλήψεις των πραγμάτων, τις οποίες εκφράζουμε ως συμπεριφορά τόσο ως άτομα (αλλά, το παρέλειψε…) και συλλογικά». Να κάνω κι εγώ ένα ρητορικό ερώτημα• μην το… μονοπωλούν: Αν τη φράση του κ. Πρεζεράκου την έβλεπε δάσκαλος σε έκθεση μαθητή του, τι βαθμό θα έβαζε; Το πιάσαμε βέβαια το… υπονοούμενο. Αλλωστε, στο θέμα του κορονοϊού, η κυβέρνηση μας έχει μπαφιάσει στο υπονοούμενο. Την ευθύτητα την αφήνει πάνω μας. Οπως και τις ευθύνες, συλλογικές και ατομικές. Αυτοί… ανέμελοι…
ΥΓ. Βαθιά υπόκλιση στη Λένα Δουκίδου.
