Ισως είμαστε στην τελευταία στροφή του δρόμου –ενός δρόμου που, βέβαια, έχει μέλλον, αλλά, ελπίζουμε, καλύτερου, πιο στρωτού– με αυτή την «πρόβα συμφωνίας» ή τα «σχέδια διεξόδου» (χθεσινή «Εφ.Συν.»), που «φέρεται να ετοίμασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή», κυρίως ο επικεφαλής της Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, και δημοσίευσε η ιστοσελίδα του «Βήματος».
Πάντως, είτε για συμφωνία-«λαγό» πρόκειται, όπως γράφτηκε, είτε για συμφωνία με… πετραχήλια (που δεν γράφτηκε, αλλά μπορεί και να… συναχθεί από τα συμφραζόμενα των διαπραγματεύσεων τρεις μήνες τώρα με κομμένη την ανάσα), οι ενδείξεις είναι, όπως λέμε, «σε θετική κατεύθυνση» ότι κάτι ψήνεται που θα είναι, εν πρώτοις, βρώσιμο και, ευελπιστούμε, βιώσιμο.
Συν Αθηνά λοιπόν (συμφωνία) και χείρα (κυβέρνηση) κίνει. Διότι και οι «κακοί» κάποτε τελειώνουν και έρχεται η στιγμή της αλήθειας των πράξεων, όπου «κακίες» και «καλοσύνες» πάνε στην μπάντα.
Θυμάμαι πάντα –ιδίως τέτοιες ώρες που οι τόνοι στις διαπραγματεύσεις ανεβαίνουν– τον αξέχαστο φίλο και κουμπάρο Γιώργο Γλυνό (σχεδόν μισός αιώνας φιλίας, από τις φυλακές της χούντας μέχρι τον προπερασμένο Μάιο που έφυγε από τη ζωή), οικονομολόγο, ανώτερο ευρωϋπάλληλο, σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, στην κρατική τηλεόραση.
Ηταν τότε ορατή και εντυπωσιακή η δημοσκοπική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και ο Γλυνός, εν επιγνώσει και εν ευθυμία, παρατηρούσε: «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει τις εκλογές, το επόμενο μνημόνιο θα το υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ!».
Ηταν τότε που είχε πάει να ψωνίσει κάτι σε πολυκατάστημα της Ομόνοιας, αλλά αφού βρήκε αυτό που ήθελε, μετά δεν έβρισκε την έξοδο!
Ρωτώντας λοιπόν δεξιά και αριστερά περί εξόδου, έπεσε σε πελάτισσα που, προφανώς, τον αναγνώρισε από την τηλεόραση.
«Ωραία, κύριε Γλυνέ!», παρατήρησε εκείνη σκωπτικά. «Εσείς μας λέτε πώς θα βγούμε από την κρίση και δεν μπορείτε να βγείτε από τον Χόντο!».
Συμπέρασμα; Οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται. Αρκεί να γίνονται!
