Θυμήθηκα την αξέχαστη σάτιρα του αγαπητού Γιάννη Λογοθέτη με τον Θέμη Ανδρεάδη: Λούλα, Λούλα, πού είσαι Λούλα… θα τρελαθώ… Τη θυμήθηκα, έτσι που διάβαζα χθες στην «Εφ.Συν.» το ρεπορτάζ του Γιάννη Μπασκάκη για τον διαβόητο (ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός για υμνητή δικτάτορα…) αλευροβιομήχανο Κωνσταντίνο Λούλη που πάει κι έρχεται, μια από την πόρτα κι άλλη μια από το παράθυρο στο υπουργείο Τουρισμού· την πρώτη φορά ως γενικός γραμματέας Τουρισμού, πλην αποπεμφθείς από τον πρωθυπουργό, όταν αποκαλύφθηκε ότι δεν διέθετε τα νόμιμα προσόντα, και τη δεύτερη τώρα ως ειδικός σύμβουλος του υπουργού Τουρισμού Χάρη Θεοχάρη. Και ποιος τη χάρη του… έτσι για να θυμίσω τη λογοπαικτική διάθεση του κ. Θεοχάρη, τότε που γενικώς προαλειφόταν για κατιτίς, έως και επίδοξος ηγέτης κόμματος εξ όσων ενθυμούμαι…
Τώρα δίνει στον κ. Λούλη βεβαιώσεις προσόντων που αποκτήθηκαν από την υπηρεσία από την οποία παύτηκε… ελλείψει προσόντων. Δεν είναι καλαμπούρι ούτε… λογοπαίγνιο. Σε αίτημα της βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ για κατάθεση εγγράφων που πιστοποιούν την επιστημονική επάρκεια του (υμνητή του Παπαδόπουλου και «ταμία» του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης») κ. Λούλη, ο κ. Θεοχάρης απάντησε με… «… συνδυασμό πολυετούς επιχειρηματικής δραστηριότητας (του αλευροβιομήχανου δηλαδή) και της ετήσιας και πλέον θητείας του στη θέση του γενικού γραμματέα Τουριστικής Πολιτικής».
Τον «χώσανε» δηλαδή χωρίς νόμιμα προσόντα, τον έπαψαν επειδή δεν είχε προσόντα, αλλά έως ότου τον πάψουν, απέκτησε τα προσόντα απασχολούμενος χωρίς προσόντα! Είπα, δεν είναι καλαμπούρι. Είναι σοβαρό. Θυμήθηκα τον Βουλγαράκη· υπουργό τότε: Αγόρασε με δάνειο από την Πειραιώς όροφο στον Πύργο Αθηνών. Τον νοίκιασε στην Πειραιώς και με το νοίκι ξοφλούσε το δάνειο. Τότε είπε και το… ανεπανάληπτο: «Το νόμιμον είναι και ηθικόν»! Αχ και ποιος να ξέρει τι γραμμάτια χρωστάει ο… φίλος του Σωτήρη! Υποθέσεις…
