Το ’κανε πάλι το θαύμα της η υπουργός Θρησκεύματος και Παιδείας. Μόνο που αυτή τη φορά οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας έκαναν… αντίθαμα («Για δες θάμα κι αντίθαμα που γίνεται στον κόσμο…», από το εξαίσιο δημοτικό «Του Νεκρού Αδελφού»): Προκήρυξε η κ. υπουργός εκλογές για την ανάδειξη εκπροσώπων των εκπαιδευτικών στα υπηρεσιακά συμβούλια του υπουργείου· ηλεκτρονική ψηφοφορία λόγω κορονοϊού (όταν με το καλό περάσει η μπόρα και δούμε τι ανομήματα διαπράχθηκαν «λόγω κορονοϊού», θα φρίξουμε!).
Οι εκπαιδευτικοί διείδαν παγίδα. Και απείχαν της ψηφοφορίας στο απίστευτο ποσοστό (πρωτοφανές στην ιστορία του ελληνικού συνδικαλισμού), 92,5%· μέχρι εκπαιδευτικοί προσκείμενοι στη Ν.Δ. είχαν αποσύρει υποψηφιότητες, αλλά η κ. υπουργός, γνωστό αγύριστο κεφάλι, επέμεινε και δεν έκανε αποδεκτές τις αποσύρσεις. Εχει μάλιστα ήδη διαμηνύσει (χθεσινή «Εφ.Συν.») πως η αποχή θα οδηγήσει σε συμβούλια χωρίς αιρετά μέλη· θα βάλει δικούς της δηλαδή, να το πούμε απλά.
Σίγουρα η πιο πείσμων και αλαζών υπουργός που έχει ποτέ περάσει από το Παιδείας. Γιατί με το Θρήσκευμα, μάλλον τα πάει μια χαρά. Εξ ου και το λογοπαίγνιο του τίτλου, προελεύσεως Καινής Διαθήκης, εκ του «αγρού του κεραμέως» (Ματθαίος 27.3-27.7): Οταν ο Ιούδας είδε ότι οι αρχιερείς σταυρώσανε τον Χριστό (προφανώς άλλα είχε συμφωνήσει μαζί τους), τους πέταξε στα πόδια τα τριάντα αργύρια, «λέγων· ἥμαρτον παραδοὺς αἷμα ἀθῷον». Αυτοί δεν μπορούσαν να τα βάλουν στο ταμείο (να τα… τσεπώσουν), επειδή ήταν λεφτά ματωμένα («ἐπεὶ τιμὴ αἵματός ἐστι»).
Ετσι αγόρασαν κοψοχρονιά ένα χωράφι άγονο από κάποιον κεραμέα να θάβουν τους ξένους· «ἠγόρασαν ἐξ αὐτῶν τὸν ἀγρὸν τοῦ κεραμέως εἰς ταφὴν τοῖς ξένοις». Μεταφορικά, αγρός αίματος ή αγρός κεραμέως ονομάζεται ό,τι αγοράζεται με χρήματα που αποκτήθηκαν με άνομες ενέργειες ή συναλλαγές. Λέμε τώρα… Περνάμε και την ώρα μας!
