Πολιτικό θρίλερ και πράσιν’ άλογα…

Ποιο «πολιτικό θρίλερ», όπως γράφτηκε… Εδώ… Ή στραβός είν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε… Οταν μπαίνουν στη μέση οι αριθμοί και οι στατιστικές, οι πιθανότητες, τα «ίσως» και τα «μάλλον» και, πάλι, αυτοί οι αστάθμητοι εκλέκτορες, εκεί που ήσουν βέβαιος (έστω ήλπιζες) ότι η τετραετία Τραμπ, όπως ένας εφιάλτης διαρκείας, είχε παρέλθει και την Τετάρτη είχε ξημερώσει μια άλλη μέρα… Τότε, πάρ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το. Πάρε και την όποια πολιτική κρίση διαθέτεις, τσουβάλιασέ την και πέτα την στα σκουπίδια· τα κοινά σκουπίδια, όχι της ανακύκλωσης. Γιατί, με τέτοια αποτελέσματα, διαφορά στον πόντο, τι μένει να ανακυκλώσεις!

Χορεύανε χθες στο μυαλό μου οι τελευταίοι στίχοι από τον «Δαρείο» του Καβάφη· το συμπέρασμα (επίσης πιθανό!) του φανταστικού ποιητή Φερνάζη μιας οδυνηρής για τον Πέρση βασιλιά πραγματικότητας: «…τό πιθανότερο εἶναι, βέβαια, ὑπεροψίαν καί μέθην· /ὑπεροψίαν καί μέθην θά εἶχεν ὁ Δαρεῖος». Φαίνεται ότι την εποχή του Καβάφη η αρχαία ύβρις «υπεροψία και μέθη» εξακολουθούσε ακόμα να θεωρείται… ύβρις. Στην περίπτωση Τραμπ, που καθρεφτίζει εν πολλοίς την εποχή μας και τις αξίες της, φαίνεται πως η υπεροψία και μέθη -που διαθέτει ο 45ος και τις δύο άφθονες- κάπου… ανταμείβεται.

Αλλιώς δεν εξηγείται το «στήθος με στήθος» διαφορά στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, σε συνθήκες επέλασης (και με ευθύνες του προέδρου) θανατηφόρας πανδημίας, εξάπλωσης (και με ενθάρρυνση του προέδρου) φυλετικού μίσους με ασυδοσία της αστυνομίας και πολλών άλλων δεινών στη μεγάλη χώρα και εξαιτίας της μικρότητας του προέδρου της. Δεν είναι επαρκής εξήγηση το… άοσμο και άγευστο της προσωπικότητας του αντιπάλου. Και μόνο ότι το άθροισμα των ηλικιών των δύο διεκδικητών υπερβαίνει τα 150 χρόνια στην πιο ισχυρή χώρα του πλανήτη, είναι… βράσε… Μινεσότα με Ντακότα με όλους τους εκλέκτορες…