Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει με άλλων χρήματα

Τι θα γίνει τώρα παιδιά, με το Συμβούλιο της Επικρατείας που έβγαλε… μπλόφα τον «Μεγάλο Περίπατο»; Δεν έγινε, λέει, όπως υποστήριξαν οι… δράστες (και εξ αυτού εξεδόθη κοινή υπουργική απόφαση, αλλά μετά τη σχετική με τον Περίπατο απόφαση του δημοτικού συμβουλίου!). Θα κάνουν τροπολογία στην τροπολογία και την ταμπακέρα (δύο εκατομμύρια ευρώ, παρακαλώ!) γαργάρα; Ωσπου να… συγχωνευτεί το «πείραμα» στον… οριστικό «Μεγάλο Περίπατο», και ούτε γάτα ούτε ζημιά; Και τα λεφτά… εις άλλα με υγεία;

Εδώ, Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει, αλλά με άλλων χρήματα! Στον τελευταίο λογαριασμό μου της ΔΕΗ η αξία ρεύματος ήταν 27,96 ευρώ και τα δημοτικά τέλη 29,86. Αλλο ζήτημα αν το συνολικό ποσό έφτασε στα 80,98· αυτό είναι μία διαχρονική κλοπή σε βάρος του καταναλωτή εκβιαστικού τύπου από όλα τα κόμματα! Εδώ τι γίνεται; Ο θείος έκανε δώρο στον ανιψιό μια πόλη -συμπτωματικώς πρωτεύουσα!- να παίζει τόπι;

Νεποτισμός -διαβάζω στη Βικιπαίδεια- είναι η οικογενειοκρατία, που εκδηλώνεται με παραχώρηση θέσεων και αξιωμάτων σε συγγενείς και φίλους. Η εκμετάλλευση από κάποιον αξιώματος ή θέσης που κατέχει, για να προωθήσει συγγενικά ή άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντός του σε θέσεις και αξιώματα.

Ο όρος προέρχεται από τα λατινικά: nepos – nepotis είναι ανιψιός ή εγγονός. Μεταφορικά, άσωτος, σπάταλος (Λατινοελληνικό Λεξικό Στέφανου Κουμανούδη). Σπάταλος (και σπαταλός) στα αρχαιοελληνικά λεξικά είναι ο δαπανών αμέτρως. Υπάρχει και σπαταλιστής, χαρακτηρισμός ουδόλως κολακευτικός, αλλά μπορεί και… πολύ κολακευτικός· όπως το πάρει κανείς. Ζήτημα… ηθικής τάξεως.

Και, όπως έλεγε ο μεγάλος αθηναιογράφος μας Δημήτριος Καμπούρογλου, σε βαθύ γήρας, αστειευόμενος, στον ανιψιό του και συνεχιστή του έργου του Δημήτριο Γέροντα (μου το αφηγήθηκε κάποτε ο ίδιος, όταν έψαχνα τα «Αθηναϊκά» τού Συλλόγου των Αθηναίων): «Από ηθικό πάμε καλά, από… ανήθικο δεν πάμε…».