Ζουμερά φιλιά Τραμπ με ζουμί εκλογών

Ούτε τότε που διεκδίκησε το χρίσμα του υποψήφιου των Ρεπουμπλικανών πίστεψα ότι θα το πάρει. Ούτε, όταν το πήρε, πίστεψα ότι θα πάρει την προεδρία· έστω με μειοψηφία και με εκλέκτορες, όπως την πήρε. Ούτε τώρα πιστεύω ότι θα δευτερώσει την προεδρία στις 3 Νοεμβρίου. Οταν από παιδί, μαζί με το γάλα της μάνας σου, θήλασες την πολιτική, πρώτα στο σπίτι και μετά στον κόσμο, φαινόμενα όπως ο Τραμπ μπορεί να μην είναι σπάνια, όμως ανήκουν περισσότερο στη σφαίρα των παραδοξοτήτων και συνιστούν σύνδρομο ενεργού απάθειας. Εγινε δηλαδή πρόεδρος (και πλανητάρχης!) διά του νόμου της αδρανείας. Η οποία αδράνεια έφερε και ονοματεπώνυμο: Χίλαρι Κλίντον· ήρθε και πρώτη!

Βγαίνει τώρα ο ιαθείς, υποτίθεται, από τον Covid-19, πάλι υποτίθεται (τα παράδοξα της πολιτικής μόνο με υποθέσεις μπορείς να τα προσεγγίσεις…). Ξαναπαίρνει τη σκυτάλη των εκλογών. Και… απειλεί το κοινό του, που συνωστίζεται και τον ζητωκραυγάζει χωρίς καν στοιχειώδη μέτρα προστασίας: «Θα δώσω σε όλους ένα μεγάλο ζουμερό φιλί». Πέραν του κωμικού, το δείγμα είναι και τραγικό· θα εκδικηθεί δηλαδή τους οπαδούς του!

Πέρα όμως από τα ζουμερά φιλιά του Τραμπ υπάρχει και το ζουμί των εκλογών. Που ήδη ξεκίνησαν σε κάποιες πολιτείες, με το σύστημα (ισχύει στις ΗΠΑ) της εκ των προτέρων ψηφοφορίας, είτε με επιστολική ψήφο (αυτήν σχεδιάζει να χτυπήσει ο Τραμπ, αν χάσει τις εκλογές) είτε με φυσική παρουσία των εκλογέων στα εκλογικά τμήματα. Εδώ είναι και το ζουμί. Διότι στη συμμετοχή στηρίζουν την καμπάνια τους οι Δημοκρατικοί, για να χτυπήσουν το σύνδρομο της ενεργού απάθειας που εκφράζεται με υψηλά ποσοστά αποχής. Τα πρώτα δείγματα είναι μάλλον ενθαρρυντικά της συμμετοχής. Μέχρι την Τετάρτη είχαν ψηφίσει 10,4 εκατομμύρια Αμερικανοί. Την αντίστοιχη στιγμή του 2016 ήταν μόλις 1,4 εκατομμύριο!