Δεν είναι στραγάλια για τον Ερντογάν οι Τουρκοκύπριοι

Δεν θα του βγει σε καλό του Ερντογάν το ένα ακόμα αλαζονικό εγχείρημά του στη σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου, στα κλεισμένα, με διεθνείς συνθήκες, Βαρώσια της Αμμοχώστου. Το μερικό άνοιγμά τους, που ανακοίνωσε την περασμένη βδομάδα, παραμονές εκλογών στα κατεχόμενα, και που τώρα, διά του υπουργού του των Εξωτερικών, απειλεί από μερικό να το κάνει γενικό, μπορεί να του… κλείσει το σπίτι!

Οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι στραγάλια να τα μασήσει. Δεν είναι Αζέροι του δικτάτορα Αλίεφ με το εθνικιστικό μένος επί του (συνεχώς αιμορραγούντος) Ναγκόρνο Καραμπάχ. Ούτε διαμελισμένη Λιβύη με τις άπειρες φατρίες μιας πολιτικής επαιτείας, με το μεγαλύτερο ίσως κενό εξουσίας αυτή τη στιγμή παγκοσμίως.

Οι Τουρκοκύπριοι είναι οργανωμένη κατάσταση, έστω υπό την καταλυτική επίδραση και αποκλειστική στήριξη της Τουρκίας (αυτή εισέβαλε στο κάτω κάτω το ’74), αλλά με προοπτική, που μπορεί να προκύψει μέσα από λύση του Κυπριακού βιώσιμη και για τις δύο κοινότητες, εγγυημένη από τον ΟΗΕ, άλλους διεθνείς οργανισμούς, κυρίως τις μεγάλες δυνάμεις: ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και Ευρωπαϊκή Ενωση, της οποίας άλλωστε η Κύπρος είναι χώρα-μέλος, συνεπώς και οι Τουρκοκύπριοι, παρά τους αντικειμενικούς περιορισμούς που τους υποχρεώνουν να ζουν στα κατεχόμενα εδάφη, βάσει του κοινοτικού δικαίου είναι και αυτοί πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Δεν απεμπολούν οι Τουρκοκύπριοι αυτά τα δικαιώματα και αυτά τα κεκτημένα. Ούτε είναι σε θέση ο Ερντογάν να τους προτείνει εναλλακτική δυνατότητα καλύτερη από την προοπτική που τους δίνει μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία ως προϊόν ενδοκυπριακών συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Αυτό το πολιτικό τοπίο αποτυπώνουν και αυτές τις προθέσεις των Τουρκοκυπρίων εκφράζουν τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των εκλογών στα κατεχόμενα. Ο Ερντογάν δεν είναι ο πρώτος πολιτικός που θα φάει τα μούτρα του στην Κύπρο…