Δεν πά’ να λένε ό,τι λένε αυτοί οι τύποι στην κυβέρνηση για κορονοϊούς και μέτρα (έκτακτα, γιατί για τακτικά, καλύτερα μην το συζητάμε). Τα λέει καλύτερα όλων ο πρωθυπουργός, που εκπροσωπεί, (υποτίθεται, βάσει Συντάγματος) την κυβέρνηση. Είπε λοιπόν, για τα «έκτακτα μέτρα στην Αττική», καθήμενος εξ ευωνύμων του κ. Τσιόδρα, ότι «εάν εφαρμόσουμε τα μέτρα τα οποία έχουμε πάρει, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα πάμε καλά. Αλλά για να είμαστε βέβαιοι ότι θα πάμε καλά, πρέπει καταρχάς να εστιάσουμε στην εφαρμογή των μέτρων».
Μάλιστα. Αυτό δεν είναι ταυτολογία, εν και ταυτόν, που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (για τους απόγονους αμφιβάλλω), είναι κοινοτοπία και πλήξη. Κάτι (σπουδαίο, αλλά περισπούδαστο) μας είπε δηλαδή. Αυτό δεν είναι σύσταση υπεύθυνου πρωθυπουργού για σημαντικότατο (πρωτοφανές) πρόβλημα που αφορά τη δημόσια υγεία της χώρας, τους πολίτες, όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά. Είναι περίπου, σε απλά ελληνικά, ορισμός του φαύλου κύκλου: Για να πας π.χ. από το Παγκράτι στην Ακαδημία Πλάτωνος, πρέπει, οπωσδήποτε, να περάσεις από την Ομόνοια. Ομως, αποκλείεται να πας στην Ακαδημία Πλάτωνος από το Παγκράτι, εάν δεν περάσεις, οπωσδήποτε, από την Ομόνοια. Θα εφαρμόσουμε τα μέτρα και θα πάμε καλά. Αλλά για να πάμε καλά, πρέπει πρώτα να εφαρμόσουμε τα μέτρα…
Τι του λες τώρα! Πρωθυπουργός είναι· εν μέσω τεραστίων προβλημάτων, ομολογουμένως (ως προς αυτά υπάρχει κατανόηση). Αλλά, νομίζω πως ένας υπεύθυνος άνθρωπος –και δη επικεφαλής της χώρας–, όσο πιο μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζει η χώρα, τόσο πιο φειδωλός οφείλει να είναι σε λόγια, αλλά και χειμαρρώδης στη δράση και στις αποφάσεις. Διότι, εδώ που τα λέμε, δεν τον πέρασε κανένας από φάλαγγα (βασανιστήριο επί χούντας) για να τον κάνει, με το στανιό, πρωθυπουργό. Το ήθελε, νομίζω…
