Διέτρεχα χθες, σε εφημερίδες και Διαδίκτυο, τα ρεπορτάζ από αυτόν τον παγκόσμιο ξεσηκωμό που προκάλεσε (ήταν όπως λέμε ο καταλύτης) η ειδεχθής δολοφονία διά πνιγμού της Μινεάπολης, από γόνατο λευκού αστυνομικού (όργανο τάξεως) στον λαιμό άοπλου Αφροαμερικανού, για ένα… πακέτο τσιγάρα κι ένα (εν αγνοία του) πλαστό εικοσαδόλαρο (αθέλητη παράβαση νόμου).
Ετρεξε η σκέψη μου σε παράφραση της πρώτης φράσης του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ – Ενγκελς: «Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Το φάντασμα του κομμουνισμού». Η παράφραση: «Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Υφήλιο. Το φάντασμα μιας πανδημίας ξεσηκωμού». Είναι μάλιστα ιδιάζον αυτό το φάντασμα, καθώς πλανιέται και εξελίσσεται σε πολυπληθείς συγκεντρώσεις, υπό συνθήκες απαγόρευσης (νόμος και εδώ και τάξη) συναθροίσεων πέραν των εννέα ατόμων, εξαιτίας πανδημίας.
Εδώ υπάρχει νομίζω μία ανισορροπία: Νόμος και τάξη, όταν σε πνίγει το δίκαιο; Ακριβέστερα και τραγικότερα: Οταν εκπρόσωπος του νόμου και της τάξεως (αστυνομικό όργανο) πνίγει, κυριολεκτικά, το δίκαιο, αφού το «απονέμει» ο ίδιος αφαιρώντας τη δικαιοδοσία από τους φυσικούς δικαστές και τη ζωή ενός (ακούσιου παραβάτη ασήμαντης παράβασης) ανθρώπου;
Τι άραγε μπορεί να αντιρροπήσει αυτή την ακραία, πιστεύω, ανισορροπία, όπου νόμος και τάξη, σε αυθαίρετη ερμηνεία, επιβάλλονται μονομερώς με ολέθριο επακόλουθο την αφαίρεση ζωής; Μα η δικαιοσύνη ασφαλώς. Χωρίς δικαιοσύνη ο νόμος και η τάξη έχουν την τάση (έτσι είναι αυτά, από τη μυθική αρχαιότητα και τον προμηθεϊκό κύκλο) να επιβάλλονται μονομερώς, με «όργανα» το κράτος και τη βία. Οπότε οι εκ της επιβολής επιπτώσεις ενδεχομένως θα είναι ανεξέλεγκτες. Στην κοινή… ελληνική: θα μας πάρει ο διάολος.
Αυτός είναι και ο λόγος (μέσα σε… εκατομμύρια άλλους) που η αναπεπταμένη «σημαία» του Τραμπ με έμβλημα «Νόμος και Τάξη» θα υποσταλεί. Είναι ανισόρροπη. Λείπει ο ιστός της δικαιοσύνης.
