Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η αυτοκτονία ενός γαϊδάρου
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αυτοκτονία ενός γαϊδάρου

  • A-
  • A+

Ονειρο, απογευματινό: Μια οικογένεια· η δική μου. Μπροστά εγώ κι ένας γάιδαρος, φορτωμένος με όλα μας τα υπάρχοντα που ξέρει και τον δρόμο, δυο-τρία παιδιά, σχεδόν μωρά, μια γυναίκα (ίσως και άλλοι). Διασχίζουμε μια έρημο· σαν αυτές της Αφρικής. Ντυμένοι στα κουρέλια, με πρόσωπα καλυμμένα να φυλαχτούμε από αμμοθύελλες.

Με χίλια βάσανα φτάνουμε (ο γάιδαρος μας οδηγεί) σε κάποιο κατάλυμα, στενόμακρο, από χρόνια εγκαταλειμμένο, σαν φυλακή, αλλά σώοι. Ξεφορτώνω τον γάιδαρο. Τον χαϊδεύω στον αυχένα: «Αντε, αγόρι μου, τώρα κι εσύ να ξεκουραστείς! Τόσα που τράβηξες για μας! Υπάρχει παχνί κάτω. Να φας, να ξαποστάσεις. Σ’ ευχαριστούμε!» Με κοίταξε στα μάτια ο γάιδαρος, με λύπη. Εστρεψε κατά την έξοδο του καταλύματος· που εν τέλει ήταν μόνο ένα παράθυρο. Και με αφάνταστη ταχύτητα –όλοι πια, ξαφνιασμένοι, φωνάζαμε: «Γάιδαρε… Γάιδαρε… Τι πας να κάνεις;»– έσκισε την απόσταση, πέταξε από το παράθυρο και γκρεμίστηκε.

Κατέβηκα γρήγορα κάτω. Κιγκλίδωμα φυλακής χώριζε το υπόγειο από τον έξω χώρο. Ο γάιδαρος έξω από τα κάγκελα, αιμόφυρτος να ψυχορραγεί. Εγώ από μέσα, με βάρος στην ψυχή αβάσταχτο, να τον ρωτάω: «Γιατί, γάιδαρε, το έκανες αυτό; Τι έπαθες; Τι σου συνέβη;» Ενώ, μέσα μου, ήξερα πως ο γάιδαρος αυτοκτόνησε, γιατί πλέον, έχοντας τελειώσει την αποστολή του, δεν ήθελε να ζήσει άλλο.

Ξύπνησα με την τελευταία εικόνα ζωντανή μπροστά μου: Να θρηνώ μέσα από τα κάγκελα, ο γάιδαρος να ψυχορραγεί έξω από τα κάγκελα και πίσω του, η έρημος. Παραδόξως, δεν είχα αίσθηση εφιάλτη. Μόνο συγκίνηση ένιωθα· μια βαθιά, ίσως πρωτόγνωρη, συγκίνηση. Ντύθηκα. Βγήκα στη βεράντα. Η βροχή είχε σταματήσει. Ο,τι έδυε ο ήλιος, ζωγραφίζοντας τα σύννεφα, πίσω από τον Παρθενώνα. Από το ραδιόφωνο ακουγόταν ένας ρυθμός αφρικάνικος.

ΥΓ. Κατευόδιο στον Μανώλη Γλέζο υψωμένες ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια!

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Κυριακάτικος περίπατος στου Φιλοπάππου
Είμαι μεν τακτικός επισκέπτης του Φιλοπάππου, αλλά σπάνια έχω περπατήσει την περιφερειακή (Γαριβάλδη - Μουσών - Αρακύνθου - Στησικλέους - Ακάμαντος· ελπίζω να μην παρέλειψα δρόμο).
Κυριακάτικος περίπατος στου Φιλοπάππου
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Για ποιαν Αθήνα άραγε συζητάμε;
Νομίζω ότι η Αθήνα του νυν δημάρχου, όπως σχεδιάζεται θα είναι μία Αθήνα που θα την περπατάμε μόνον εγώ και οι τουρίστες! Ανετη ενδεχομένως, αλλά δίχως ψυχή.
Για ποιαν Αθήνα άραγε συζητάμε;
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Μετά από 72 μέρες στις 6 το απόγευμα
Μας αποχαιρέτησαν την Τρίτη, με συγκίνηση, ελπίδα και ευχές, οι εθνικοί ενημερωτές επί της πανδημίας του κορονοϊού-19, κύριοι Τσιόδρας (εμπειρογνώμων, εκπροσωπών το Υγείας) και Χαρδαλιάς (του Προστασίας του...
Μετά από 72 μέρες στις 6 το απόγευμα
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Μετρό (Θεσσαλονίκης) άριστον ως ιδιωτικόν
Μήπως λέω όλη η βαβούρα για τις αρχαιότητες στη Βενιζέλου, η διακοπή των εργασιών και τα ήξεις-αφήξεις έγιναν για την προίκα του γαμπρού, για να μη μας μείνει η Νύμφη στο ράφι;
Μετρό (Θεσσαλονίκης) άριστον ως ιδιωτικόν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας